II GZ 612/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 114/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie za skargi K.T. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2024 r. nr ZPŚ.642.616.2023.HST w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 114/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę K.T. (dalej: skarżąca) na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień oraz zwrócił wpis sądowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, potwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi, w oryginale bądź uwierzytelnionej kopii. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej przekazał odpis pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej. Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 7 lutego 2025 r. uznano, że brak formalny skargi nie został prawidłowo uzupełniony w związku z czym pominięto profesjonalnego pełnomocnika skarżącej. W konsekwencji skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przesłano na adres skarżącej oraz profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 19 lutego 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej przesłał własnoręcznie podpisaną skargę wraz z jej odpisem. Sąd I instancji wskazał, że przesłanie wraz z pismem z dnia 19 lutego 2025 r. podpisanej przez profesjonalnego pełnomocnika skargi nie stanowi właściwego wykonania wezwania z dnia 7 lutego 2025 r., z uwagi na brak właściwego umocowania do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, iż wobec nieuzupełnienia przez skarżącą braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skargę należało odrzucić. Skarżąca wniosła zażalenie od powyższego postanowienia Sądu I instancji żądając jego uchylenia i przekazania sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 38 p.p.s.a. poprzez błędne odrzucenie skargi z uwagi na brak podania daty udzielenia pełnomocnictwa, podczas gdy brak ten nie jest konieczny dla jego skuteczności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadomo, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskiem z dnia 23 czerwca 2025 r. wniósł o rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny następującego zagadnienia prawnego: "Czy podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, bądź która nie przedstawiła pełnomocnictwa stanowi brak formalny, który może podlegać uzupełnieniu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), czy też w takim wypadku skarga powinna zostać odrzucona zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy." Wniosek o podjęcie uchwały został zarejestrowany pod sygn. akt III OPS 2/25 i oczekuje na rozstrzygnięcie. Przedstawiony wyżej stan faktyczny niniejszej sprawy w sposób bezpośredni wiąże się z zagadnieniem przedstawionym we wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyjaśnienie przepisów, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wobec stwierdzenia, że rozstrzygnięcie zażalenia zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. III OPS 2/25, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.