II GZ 586/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 czerwca 2015 r. sygn. akt V SO/Wa 5/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

W. S. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący, z uwagi na miejsce zamieszkania za granicą (Londyn, Wielka Brytania) upoważnił P. D. zamieszkałego w W. przy ul. K.do odbioru korespondencji sądowej i załączył do wniosku pełnomocnictwo do doręczeń. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2015 r. o sygn. akt V SO/Wa 5/15 Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał W.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia pisma procesowego. Zarządzenie przesłano na adres do doręczeń wskazany w skardze. Skarżący w zażaleniu na powyższe zarządzenie zarzucił naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. i podniósł, że obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii. W związku z tym termin do uiszczenia opłaty nie powinien być krótszy niż dwa miesiące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Po upływie ustawowego terminu do uregulowania należnego wpisu sądowego skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Termin, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. nie obejmuje osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, które nie mają w kraju pełnomocnika do prowadzenia ich spraw. W tym przypadku przewodniczący powinien wyznaczyć termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2 p.p.s.a.) W rozpoznawanej sprawie skarżący z powodu przybywania za granicą – w Wielkiej Brytanii, gdzie jak twierdzi w zażaleniu ma miejsce zamieszkania, ustanowił pełnomocnika do doręczeń. Potwierdza to dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone P.D.do odbioru korespondencji. Ustanowienie pełnomocnika do doręczeń powoduje ten skutek, że wszelkie pisma w postępowaniu sądowym kierowane do strony są doręczane osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo do doręczeń, co należy podkreślić, nie jest tożsame z pełnomocnictwem procesowym obejmującym prowadzenie sprawy w imieniu strony w postępowaniach przed organami i sądami. Rozróżnienie to ma znaczenie dla określenia terminu właściwego do uiszczenia opłat w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż dla strony mieszkającej za granicą lecz mającej pełnomocnika do prowadzenia spraw na terenie kraju termin ten będzie wynosił, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, siedem dni. Natomiast, gdy strona mieszkająca za granicą udzieliła tylko pełnomocnictwa do doręczeń, to termin do uiszczenia opłat sądowych powinien być nie krótszy niż dwa miesiące. Skoro skarżący mieszka w Wielkiej Brytanii (Londyn) i ustanowił pełnomocnika do doręczeń, to termin do uiszczenia wpisu sądowego, jaki należało mu wyznaczyć, powinien wynieść co najmniej dwa miesiące. W związku z tym, wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni o daty jego doręczenia stanowiło naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.