II GZ 575/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Syndyka Masy Upadłości [..] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 441/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości [..]w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. na decyzję Ministerstwa Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 441/17 odmówił Syndykowi Masy Upadłości [...[] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą S. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [..] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Pismem z 4 stycznia 2017 r. Syndyk Masy Upadłości [..] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. (dalej: skarżący, Syndyk) w skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że cofnięcie zezwolenia nr [...] z [...] października 2009 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Strefy Ekonomicznej negatywnie wpłynie na toczące się postępowanie likwidacyjne, albowiem wysoce prawdopodobne jest, iż skarżący zostanie zobowiązany do zwrotu uzyskanej pomocy publicznej. Ponadto Syndyk podkreślił, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia interes społeczny, mający na celu ochronę interesów wierzycieli upadłego oraz masy upadłości. Niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z całą pewnością spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji w uzasadnieniu podniósł, że skarżący nie wykazał, iż w tej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej, organizacyjnej i majątkowej skarżącego, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał WSA, skarżący nie powiązał skutków decyzji w zakresie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej z konkretnymi zmianami w swojej sferze majątkowej i organizacyjnej. Nie podał żadnych danych obrazujących obecną sytuacje finansową masy upadłości przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Wobec tego nie można było stwierdzić, czy w istocie w tej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub powstania znaczącej szkody w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. WSA wskazał ponadto, mając na uwadze regulację zawartą w art. 12b ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2015, poz. 282 z późn. zm.), że decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej nie nakłada na skarżącego jednoczesnego obowiązku zwrotu udzielonej pomocy publicznej, zatem w toku postępowania którego przedmiotem jest cofnięcie takiego zezwolenia, nie jest możliwe skuteczne powoływanie się na okoliczności obowiązku zwrotu udzielonej pomocy publicznej, ponieważ nie dotyczą one bezpośrednio skutków zaskarżonego aktu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Syndyk Masy Upadłości [..] w upadłości likwidacji z siedzibą w S. wniósł o jego zmianę poprzez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a w obu przypadkach o zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w także art. 12b w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych poprzez ich niewłaściwą wykładnię, a także błąd w ustaleniach faktycznych, co skutkowało błędnym przyjęciem, że skarżący nie wykazał przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej, zmierzającymi do wykazania istnienia przesłanek. Wniosek nieuzasadniony w ten sposób uniemożliwia sądowi dokonania jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, zbiór lex nr 563508). Przenosząc rozważania ogólne na grunt niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia zawarte w ww. wniosku sprowadzały się do ogólnych sformułowań poprzez które skarżący podnosił, że "cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej w negatywny sposób wpłynie na toczące się postępowanie likwidacyjne, albowiem wysoce prawdopodobne jest, iż skarżący zostanie zobowiązany do zwrotu uzyskanej pomocy publicznej". Ponadto Syndyk podniósł, że "za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia interes społeczny, mający na celu ochronę interesów prawnych wierzycieli Upadłego oraz masy upadłości, a niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z cała pewnością spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków". Wobec tak przedstawionej argumentacji należy przyjąć, że skarżący w żaden sposób nie wykazał jakie trudne do odwrócenia skutki może wywołać decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Przede wszystkim w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela ocenę Sądu I instancji, że decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej nie nakłada na skarżącego jednoczesnego obowiązku zwrotu udzielonej pomocy publicznej, zatem w toku postępowania którego przedmiotem jest cofnięcie takiego zezwolenia, nie jest możliwe skuteczne powoływanie się na okoliczności obowiązku zwrotu udzielonej pomocy publicznej, ponieważ nie dotyczą one bezpośrednio skutków zaskarżonego aktu. Odnosząc się do drugiej argumentacji skarżącego, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków bowiem zostaną niezabezpieczone interesy prawne wierzycieli upadłego oraz masy upadłości należy podkreślić, że i ta przesłanka nie została uprawdopodobniona. Przede wszystkim strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej nie wskazała bezpośrednich skutków jakie może wywołać decyzja cofająca zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto nie zawarła żadnych materiałów dotyczących obecnego stanu masy upadłości po spółce, a także nie podjęła próby ustalenia w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby faktycznie zagrozić zaspokojeniu interesów prawnych wierzycieli. Zbadanie, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla wierzycieli musi uwzględniać szczegółowe i kompletne informacje o rzeczywistej i bieżącej sytuacji majątkowej. W celu ustalenia powyższego, Sąd oceniający spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej, powinien mieć możliwość zapoznania się z wysokością środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych ewentualnych wierzytelności i innych składnikach majątku obrazujących zdolności płatnicze strony. Bez danych pozwalających ocenić całościowo i jednoznacznie sytuację materialną spółki będącej w upadłości oraz składniki jej masy upadłościowej, niemożliwym było wydanie rozstrzygnięcia, w którym Sąd mógłby uznać za spełnione warunki z art. 61 § 3 p.p.s.a. i wstrzymałby wykonanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca jedynie uwagę, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd można zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.