II GZ 570/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 3661/24 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 26 września 2024 r. nr POD.503.116.2020.AKW.4 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3661/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 26 września 2024 r. w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w W. (dalej jako: skarżąca) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie, żądając na podstawie art. 196 p.p.s.a. wstrzymania przez WSA w Warszawie wykonania postanowienia WSA w Warszawie z 20 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3661/24. Na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie przez WSA w Warszawie zaskarżonego postanowienia z 20 lutego 2025 r. w trybie autokontroli i ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 26 września 2024 r., a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 26 września 2024 r. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wniesiono o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie z 20 lutego 2025 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Postanowieniem z 9 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia WSA w Warszawie z 20 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3661/24. Wyrokiem z 7 maja 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3661/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku, który spółka może wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19, 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej. W niniejszej sprawie, wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę skarżącej, postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dotyczące postanowienia WSA w Warszawie z 20 lutego 2025 r. w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy umorzyć z powodu jego bezprzedmiotowości. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.