II GZ 505/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt II SA/Go 592/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 lipca 2022 r. nr 48148/2022/DT w przedmiocie ustalenia prawa do zwrotu kosztów za świadczenia zdrowotne poza granicami kraju postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt II SA/Go 592/22, odrzucił skargę A.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 lipca 2022 r. w przedmiocie ustalenia prawa do zwrotu kosztów za świadczenia zdrowotne poza granicami kraju. Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 lipca 2022 r., zawierająca właściwe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony (ustanowionemu w postępowaniu przed organem administracyjnym) w dniu 1 sierpnia 2022 r. Wobec tego, przewidziany w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu upływał z dniem 31 sierpnia 2022 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej nadał skargę na poczcie w dniu 1 września 2022 r., a więc już po upływie wyznaczonego przez ustawę terminu. Wobec powyższego, skarga zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Według autora zażalenia zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 2 sierpnia 2022 r., nie zaś jak stwierdził Sąd I instancji w dniu 1 sierpnia 2022 r. Świadczy o tym prezentata z datą wpływu decyzji na jej pierwszej stronie. W odpowiedzi na zażalenie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 lipca 2022 r., została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Pełnomocnik skarżącej H.J. potwierdziła odbiór zaskarżonej decyzji własnoręcznym podpisem. Zatem termin na złożenie skargi upłynął z dniem 31 sierpnia 2022 r. Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 września 2022 r., więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Data odebrania przez pełnomocnika skarżącej zaskarżonej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, tj. 1 sierpnia 2022 r. wynika w sposób dostatecznie jasny ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który - jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (zob. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 1209/20). Zatem prezentata daty wpływu umieszczona przez samego pełnomocnika skarżącej na pierwszej stronie decyzji, jest niezgodna z datą jej rzeczywistego odbioru. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.