II GZ 50/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. Sp. z o.o. Sp.k w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/19 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w K. oraz K. P. Sp. z o.o. S.k. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 26 listopada 2019 r., odrzucił skargę K. Sp. z o.o. w K. oraz K. P. Sp. z o.o. Sp.k w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz zwrócił uiszczoną tytułem wpisu sądowego kwotę 50 złotych. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wywiedzioną skargą na wymienioną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, spółki K. i K. P. wezwane zostały do uiszczenia wpisu w kwocie 400 złotych w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronom w dniu 22 października 2019 r. W jego wykonaniu spółka K. P., w dniu 29 października 2019 r., wniosła opłatę w kwocie 50 złotych tytułem częściowego wpisu od skargi. W takim stanie sprawy, Sąd I instancji wskazując na treść przepisów art. 214 § 1 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że w terminie do uiszczenia należnej w sprawie opłaty od wniesionej skargi, wpis został uiszczony wyłącznie częściowo. Do dnia 26 listopada 2019 r. nie została wniesiona pozostała część wpisu, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. K. Spółka z o.o. w K., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezebranie, niedopatrzenie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego potrzebnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Podnosząc ten zarzut strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zaliczenie wpłaty wpisu w wysokości 50 złotych i rozpatrzenie skargi z rozłożeniem na raty pozostałej części wpisu od skargi ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozparzenia WSA w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Dokonując kontroli objętego zażaleniem postanowienia Sądu I instancji stwierdzić należy, iż w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów regulujących procedurę postępowania przed sądami administracyjnymi. Wskazania w tym miejscu wymaga, że zażalenie w swoim zarzucie zawiera wyłącznie naruszenie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, które to naruszenie, w ocenie wnoszącego zażalenie, miało przybrać formę niezebrania i nierozpatrzenia materiału dowodowego celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Tak sformułowany zarzut już tylko z tej przyczyny czyni niezasadnym zażalenie, albowiem Sąd I instancji nie mógł naruszyć wymienionych w omawianym zarzucie przepisów powołanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a to z uwagi na fakt, że postępowanie przed sądami administracyjnym uregulowane zostało przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do których zażalenie nie odnosi się w żadnym aspekcie. Ponadto analiza zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wskazuje, że Sąd I instancji miał na uwadze całość zgromadzonych dokumentów związanych z wezwaniem strony do uiszczenia należnego, w związku z wniesioną skargą, wpisu – wezwań stron do uzupełnienia braku fiskalnego skargi stanowiących wykonanie zarządzenia z dnia 1 października 2019 r., dowodów doręczeń wezwań oraz dowodu dokonania przez spółkę K. P. wpłaty. Brak jest tym samym podstaw do stwierdzenia, iż Sąd I instancji uchybił przepisom procedury w zaskarżonym postanowieniu. Za również niewadliwe uznać należy samo orzeczenie o odrzuceniu skargi. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. w wysokości 400 zł. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uiszczania wpisu sądowego w ratach, a oświadczenie skarżącej w sprawie braku środków finansowych na pokrycie wpisu, zawarte w motywach zażalenia, nie może odnieść skutku prawnego. Tym samym Sąd I instancji skargę zasadnie odrzucił wobec uiszczenia jedynie części należnego wpisu bez uregulowania pozostałej należności w terminie otwartym do dokonania tej czynności, wynikającym z daty doręczenia stronom wezwania i zwrócił kwotę 50 zł wpłaconą tytułem wpisu od skargi. Zwrócić należy przy tym uwagę, że skarżąca otrzymując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 października 2019 r., w pouczeniu w punkcie 4 została poinstruowana, iż na wniosek strony może być przyznane stronie prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych (...). Skarżąca spółka otrzymując przedmiotowe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mając świadomość, iż nie jest w stanie uiścić wpisu w pełnej wysokości 400 zł miała możliwość wystąpić o prawo pomocy. Z analizy akt sprawy, wynika, że skarżąca o taką pomoc nie wystąpiła, czyniąc to jedynie w zażaleniu i wyłącznie w odniesieniu do tego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.