II GZ 496/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 977/12 w zakresie odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. o sygn. akt III SA/Po 977/12 odrzucił zażalenie R. P. (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięć następujące ustalenia. Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną skarżącego. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Po wniesieniu kolejnego wniosku o prawo pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Sąd postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 133/16. Następnie zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego o uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na to zarządzenie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1282/16. Po wniesieniu kolejnego wniosku o prawo pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Sąd postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1283/16. Wobec powyższego skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia [...] marca 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z [...] kwietnia 2016 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] marca 2017 r. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. W dniu [...] kwietnia 2017 r. skarżący złożył w Sądzie "zażalenie" na wezwanie z dnia [...] marca 2017 r. stanowiące wykonanie powyższego zarządzenia z dnia [...] marca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia oraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy ze względu na pogorszenie się sytuacji życiowej. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.). odrzucił zażalenie wskazując jednocześnie, że skarżący nie mógł wnieść skutecznie kolejnego zażalenia na zarządzenie z dnia [...] kwietnia 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu I instancji również kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie wywołał skutków prawnych, albowiem postępowanie w tym zakresie było już zakończone prawomocnymi postanowieniami NSA. Skarżący powołał się na pogorszenie się jego sytuacji życiowej, ale nie udokumentował tych okoliczności w jakikolwiek sposób. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zażalenie nie jest zasadne, bowiem postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie skarżącego odpowiada prawu. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu (postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1283/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy). W związku z tym, że skarżący, pomimo ponownego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, które zostało skarżącemu doręczone w dniu [...] marca 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.