II GZ 493/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. Sp. k. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1845/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. k. w P. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej postanawia: oddalić zażalenie.

A. Sp. z o.o. Sp. k. w P. (dalej: skarżący, Spółka) wnisła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA) skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej. Zarządzeniem z 27 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1845/24, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2000 zł, zakreślając termin 7 dni na jego uiszczenie, liczony od daty doręczenia odpisu wskazanego zarządzenia i pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało przez Spółkę podjęte 29 lipca 2024 r. (k. 26 akt sądowych). W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie wydał 20 grudnia 2024 r. zarządzenie, na podstawie którego Spółce przesłano odpis prawomocnego zarządzenia z 27 czerwca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bez pouczenia – zarządzenie to wykonane zostało 30 grudnia 2024 r., a wezwanie Sądu podjęte zostało przez Spółkę 7 stycznia 2025 r. (ZPO k. 37 akt sądowych). Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi (informacja na dzień 28 stycznia 2025 r. z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - k. 38 akt sądowych). Postanowieniem z 21 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę w związku z brakiem uiszczenia wpisu od skargi, mimo prawidłowego wezwania do jego zapłaty. Pismem z 17 marca 2025 r. Spółka złożyła w terminie zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Za niezasadnością zażalenia przemawia przede wszystkim treść przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. zarządzeniem z 27 czerwca 2024 r. wezwano Spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania wpisu sądowego od tej skargi pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z 25 października 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 218/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania Spółce prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Następnie, w wyniku wniesionego przez Spółkę sprzeciwu od powyższego postanowienia, WSA w Warszawie postanowieniem z 27 listopada 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie z 25 października 2024 r. Postanowienie to stało się prawomocne i na tej podstawie Przewodniczący Wydziału zasadnie wydał zarządzenie z 20 grudnia 2024 r. o przesłaniu odpisu zarządzenia z 27 czerwca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skoro bowiem Spółce nie zostało przyznane prawo pomocy, zaktualizowała się konieczność dokonania wpłaty wpisu sądowego od wniesionej przez Spółkę skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Spółka zaś nie przedstawiła dokumentów, które potwierdzałyby uiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. Tym samym zażalenie skarżącej uznać należało za bezzasadne. Podnoszone w zażaleniu zarzuty odnoszące się do postanowienia odmawiającego Spółce przyznania pomocy nie są skuteczne, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na brak uiszczenia wpisu od skargi, nie bada przesłanek, jakimi kierował się Sąd rozpoznając wniosek w przedmiocie prawa pomocy. Reasumując, należy stwierdzić, że skoro wobec nieuiszczenia wpisu od skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem skarżącego – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do jego wpłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizowało zastosowanie przesłanki z art. 220 § 3 p.p.s.a. i skutkowało odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.