V SA/Wa 1303/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 11 marca 2025 r. nr DAR-4.60.502.2024.JD w przedmiocie pismo informacyjne postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić na rzecz [...] kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 marca 2025 r. pod poz. 10540.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 11 marca 2025 r. nr DAR-4.60.502.2024.JD odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów przez [...] oraz spółkę [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Prezes UOKiK. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Każde merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest dokonaniem przez Sąd oceny czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest bowiem pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zaskarżone pismo nie należy do żadnej z form działalności administracji publicznej o których mowa wyżej. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, skarżący pismem z 20 maja 2024 r. skierował do Prezesa UOKiK wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego oraz zawiadomienie o podejrzeniu stosowania praktyk naruszających przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz innych ustaw, a następnie pismem z 9 lutego 2025 r., zwrócił się o ponowne rozpatrzenie zawiadomienia. Organ, zgodnie z art. 86 ust. 4 w zw. z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r.. poz. 1616; dalej: u.o.k.i.k.), załatwił sprawę poprzez doręczenie skarżącemu pism informacyjnych, w których wyjaśnił, że zawiadomienie dotyczy sprawy indywidualnej, a nie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, dlatego organ nie dostrzega podstaw do podjęcia działań i wszczęcia postępowania z urzędu, czym wypełnił swoje obowiązki, wynikające z przepisów prawa. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, rozpatrzenie zawiadomienia należy rozumieć przede wszystkim jako dokonanie przez Prezesa UOKiK oceny wskazanego w zawiadomieniu zachowania przedsiębiorcy pod kątem zasadności wszczęcia postępowania antymonopolowego. Jedynym obowiązkiem organu po otrzymaniu zawiadomienia jest przekazanie zgłaszającemu pisemnej informacji o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia wraz z uzasadnieniem. Brak związania zawiadomieniem przejawia się w braku konieczności wszczynania postępowania antymonopolowego. Zawiadamiającemu nie przysługują żadne środki kontroli (w tym kwestionowania) sposobu rozpatrzenia zawiadomienia, w szczególności informacja o braku podstaw do wszczęcia postępowania antymonopolowego nie może być traktowana jako decyzja o odmowie wszczęcia postępowania. Zawiadomienie jest jedynie środkiem o charakterze sygnalizacyjnym, niewiążącym organ, który dysponuje pełną uznaniowością w zakresie wszczynania postępowań, które zgodnie z art. 49 ust. 1 u.o.k.i.k. następuje wyłącznie z urzędu (zob. postanowienie NSA z 21 września 2017 r., II GSK 2959/17; postanowienie NSA z 12.12.2012 r., II GSK 1912/12; postanowienie NSA z 12.07.2011 r., II GSK 1035/11; postanowienie WSA w Warszawie, VI SA/Wa 16/17). Bezspornym jest fakt, iż informacja o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia nie jest indywidualnym aktem administracyjnym (decyzją ani postanowieniem). Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 u.o.k.i.k., każdy może zgłosić Prezesowi Urzędu na piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia stosowania praktyk ograniczających konkurencję. Stosownie zaś do art. 86 ust. 4 u.o.k.i.k. Prezes UOKIK przekazuje zgłaszającemu zawiadomienie, w terminie określonym w art. 35-37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) informację na piśmie o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia wraz z uzasadnieniem. Informacja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o braku podstaw do wszczęcia postępowania antymonopolowego, wydana na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 p.p.s.a. bowiem nie jest władczym rozstrzygnięciem i nie rozstrzyga indywidualnej kwestii konkretnego podmiotu (zgłaszających), lecz "działaniem materialno-technicznym" (postanowienie NSA z 12.07.2011 r., II GSK 1035/11; postanowienie WSA w Warszawie, VI SA/Wa 16/17). W związku z powyższym, w ocenie Sądu, zaskarżone pisma Prezesa UOKiK z 26 czerwca 2024 r. oraz 11 marca 2025 r. mają jedynie charakter informacyjny i nie mieszczą się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Oznacza to niedopuszczalność skargi, co skutkuje jej odrzuceniem, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.