II GZ 486/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 353/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 353/16 odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dni 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II GZ 1345/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. W zakreślonym powyżej terminie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r. Pismem z dnia 6 marca 2017 r. skarżący wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 20 marca 2017 r., jednak w zakreślonym terminie należny wpis nie został opłacony. Skarżący nie mógł wobec tego wnieść skutecznie kolejnego zażalenia na to zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. Wobec nieuiszczenia przez skarżącego należnego wpisu w wyznaczonym terminie Sąd I instancji skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.). [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz zwolnienia z opłat i kosztów sądowych w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W tej sprawie wnoszący skargę nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu. W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia 13 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, które zostało skarżącemu doręczone w dniu 20 marca 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.