II GZ 485/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 209/16 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia oraz odrzucenie zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 209/16, w ten sposób, iż w punkcie 2 w miejsce słów ,,na wezwanie z 6 marca 2017 r.’’ wpisać ,, na zarządzenie z dnia 29 grudnia 2016 r."; 2. oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia złożonego przez R. P. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 209/6, który orzekł w punkcie 1. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu, w punkcie 2. o odrzuceniu zażalenia na wezwanie z 6 marca 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięć następujące ustalenia. Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga nie była opłacona. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Na skutek sprzeciwu skarżącego od postanowienia z dnia 23 czerwca 2016 r., WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 września 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia [...] października 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1182/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu [...] stycznia 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd odrzucił skargę. W piśmie procesowym złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu 4 kwietnia 2017 r. skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie złożył zażalenie na "wysokość żądanej opłaty", żądając przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji wskazał, że zażalenie na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA Poznaniu z dnia 22 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi uznać należało za niedopuszczalne. W ocenie WSA stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie to należało odrzucić (pkt 2 sentencji postanowienia). W dalszej części uzasadnienia Sąd I instancji wskazał, że konsekwentnie odrzuceniu podlegał także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego zażalenia, skoro nie jest dopuszczalne w drodze zażalenia zaskarżenie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia, to nie mogło w tym względzie dojść do uchybienia terminu. Zdaniem WSA, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, jako z mocy ustawy niedopuszczalny, podlegał na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzuceniu, bez jego merytorycznego rozpatrzenia (pkt 1 sentencji postanowienia). Na powyższe postanowienie R. P. wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zgodnie natomiast z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Jak wynika z treści tego przepisu, strona może wnieść zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. Wskazać jednak należy, że wydane w sprawie zarządzenie Sędziego z dnia 29 grudnia 2016 r. nie stanowi zarządzenia w rozumienia ww. art. 227 § 1 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie z dnia 22 marca 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu wobec oddalenia zażalenia na to zarządzenie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1182/16, stało się prawomocne. Przyjąć należy zatem, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia ma charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11). W konsekwencji słusznie uznał Sąd I instancji, że odrzuceniu podlega także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyżej wskazanego zażalenia. Jak słusznie bowiem wskazał WSA, skoro nie jest dopuszczalne w drodze zażalenia zaskarżenie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia, to nie może w tym względzie dojść do uchybienia terminu. W takich okolicznościach przedmiotowy wniosek był niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 p.p.s.a. Z tych zatem przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu. Dlatego też na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 2 sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 - 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego wskazania daty i oznaczenia zaskarżonego pisma. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 29 grudnia 2016 r. o wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a nie na wezwanie z 6 marca 2017 r.