Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II GZ 454/26

Postanowienie NSA z 21 października 2026 r., II GZ 454/26

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
21 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 668/26 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26 listopada 2025 r. nr LPL-1.404.914.2025.ULC.4 w przedmiocie zawieszenia świadectwa kwalifikacji pilota [...] p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 668/26, orzekając w sprawie ze skargi K. W. (skarżący) na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (organ) z dnia 26 listopada 2025 r. nr LPL 1.404.914.2025.ULC.4 w przedmiocie zawieszenia świadectwa kwalifikacji pilota [...], odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżone orzeczenie wydano w następującym stanie faktycznym. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję organu z dnia 26 listopada 2025 r. w przedmiocie zawieszenia świadectwa kwalifikacji pilota [...], wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący prowadzi zakład produkcji [...] i jest udziałowcem spółki M. sp. z o.o. z siedzibą w M. (spółka), która od 2006 r. zajmuje się konstruowaniem i kompleksową produkcją [...], przy czym spółka pełni również funkcję podmiotu zatwierdzającego [...], a w ramach grupy kapitałowej działają spółki‑córki, w tym R., produkująca [...], wykorzystywane m.in. w działalności rolniczej w A., oraz A., zajmująca się projektowaniem własnych [...] i dystrybucją [...] i [...]. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że działalność spółki obejmuje także szkolenia [...] (w tym we współpracy z D. w zakresie szkolenia [...]), a osobiste uprawnienia [...] skarżącego mają dla spółki znaczenie strategiczne, gdyż osobiście wykonuje on [...] oraz prowadzi kluczowe szkolenia, których realizacja warunkuje wykonanie zawartych kontraktów, utrzymanie wymaganych certyfikatów oraz reputację spółki na rynku lotniczym. Wskazano, że obowiązki pełnione przez skarżącego są w praktyce trudne do "scedowania" na inne osoby z uwagi na konieczność posiadania szerokich, specjalistycznych uprawnień lotniczych, a ich ewentualne przejęcie wymagałoby czasu, dodatkowych szkoleń oraz spełnienia licznych wymogów formalnych i certyfikacyjnych, co w okresie obowiązywania decyzji groziłoby wstrzymaniem kluczowych procesów operacyjnych spółki. Podniesiono nadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przez uniemożliwienie skarżącemu korzystania z uprawnień wynikających ze [...], może doprowadzić do faktycznego paraliżu działalności spółki, niewywiązania się z zawartych umów, powstania szkód w postaci zerwanych kontraktów i obowiązku zapłaty wysokich kar umownych, utraty klientów oraz poważnych szkód wizerunkowych zarówno po stronie skarżącego, jak i samej spółki, przy czym ze względu na wartość pojedynczego [...] ("sięgającą kilkuset tysięcy złotych") potencjalne szkody majątkowe mają charakter szkód znacznych i trudnych do naprawienia, a negatywne skutki w sferze renomy i zaufania kontrahentów mogą okazać się nieodwracalne, nawet w razie późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącego, zespół tych okoliczności świadczy o tym, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie wniosku pełnomocnik skarżącego przedłożył: wydruk odpisu aktualnego z KRS (nr [...]), kserokopię artykułu prasowego "[...]"; wydruk artykułu prasowego "[...]" z dnia 23 grudnia 2022 r.; kserokopię artykułu B. G. "[...]"; wydruk wywiadu z K. W. pt. "[...]"; kserokopię artykułu A. R. "[...]’'. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia takich okoliczności, które pozwalałyby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne szkody majątkowe lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Skarżący skoncentrował się na ogólnym przedstawieniu profilu działalności spółki M. sp. z o.o., jej pozycji rynkowej, a także swojej roli w procesie [...], jednak nie wykazał, w sposób dostatecznie skonkretyzowany i poparty danymi, jaki konkretny, bezpośredni i nieodwracalny uszczerbek miałby powstać po jego stronie oraz po stronie spółki na skutek wykonania zaskarżonej decyzji o zawieszeniu uprawnień. WSA w Warszawie wskazał także, że skarżący nie przedstawił żadnych wyliczeń ani dokumentów pozwalających ocenić skalę ewentualnych strat majątkowych, takich jak niezrealizowane kontrakty, kary umowne, utrata konkretnych zamówień czy konieczność wypłaty odszkodowań, lecz ograniczył się do wskazania ich potencjalnego, hipotetycznego charakteru. Nie wykazał także, że wykonywanie przez spółkę podstawowych procesów produkcyjnych i szkoleniowych jest obiektywnie niemożliwe bez osobistego udziału skarżącego, ani że spółka nie mogłaby, choćby czasowo, powierzyć części obowiązków innym osobom posiadającym wymagane uprawnienia lub podjąć działań organizacyjnych zmierzających do ograniczenia ryzyk związanych z czasowym wyłączeniem skarżącego z wykonywania lotów. Sąd pierwszej instancji stwierdził również, że przedłożone przez pełnomocnika skarżącego dowody w postaci wydruku aktualnych informacji z KRS oraz licznych artykułów i materiałów prasowych opisujących [...], profil działalności spółki oraz osobę skarżącego dokumentują co najwyżej zakres i specjalistyczny charakter prowadzonej działalności gospodarczej oraz budowaną przez lata renomę przedsiębiorstwa. Nie pozwalają one jednak na ustalenie, jakie konkretne, wymierne szkody majątkowe lub jakie konkretne, trudne do odwrócenia skutki w sferze wizerunkowej miałyby powstać wskutek wykonania zaskarżonej decyzji. Dokumenty te nie wykazują także istnienia bezpośredniego związku przyczynowego między wykonaniem decyzji a wskazywanymi przez skarżącego zagrożeniami. Brak jest w szczególności dokumentów dotyczących konkretnych umów, które miałyby zostać niewykonane lub wypowiedziane, nałożonych lub grożących kar umownych czy też innych zdarzeń gospodarczych materializujących podnoszone ryzyko, co powoduje, że przedstawione załączniki nie uprawdopodobniają spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie, uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: (a) naruszenie przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy dokonując oceny przedstawionych okoliczności Sąd I instancji rozpatrzył poszczególne następstwa wykonania decyzji w sposób fragmentaryczny, zamiast ocenić ich skumulowany wpływ na sytuację zawodową skarżącego oraz działalność przedsiębiorstwa, w którym pełni on kluczową i trudną do zastąpienia funkcję, w szczególności w zakresie wykonywania lotów testowych [...] oraz prowadzenia specjalistycznych szkoleń; (b) naruszenie przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., poprzez błędne zastosowanie w sprawie niniejszej, wyrażające się przedwczesną i nieuzasadniona odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu z dnia 26 listopada 2025 r., podczas gdy: (i) w realiach przedmiotowej sprawy, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, (ii) wobec niedostatecznego - zdaniem Sądu I instancji - uzasadnienia wniosku, polegającego na niewskazaniu konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji, przed rozpoznaniem i rozstrzygnięciem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, winien wezwać skarżącego do przedłożenia wymaganych -zdaniem Sądu I instancji - dokumentów i informacji, czego jednak zaniechał. W uzasadnieniu zażalenia wskazano szczegółową argumentację mającą wykazywać zasadność poniesionych zarzutów. Pismem z dnia 14 września 2026 r. pełnomocnik organu złożył odpowiedź na zażalenie skarżącego, wnosząc o oddalenie zażalenia w całości jako oczywiście bezzasadnego oraz wskazując w uzasadnieniu, że wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji przeprowadził wszechstronną ocenę wniosku. Pismem z dnia 30 września 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył replikę na odpowiedź na skargę organu, w której podtrzymał skargę w całości, w tym wszystkie podniesione w niej zarzuty oraz wnioski, jak też całą argumentację przytoczoną na ich poparcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. W świetle powołanego przepisu, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności administracyjnej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Tym samym powinien on dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych mogących powstać w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu podkreślić należy, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi, tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 271/09). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj realnie grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika zatem, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania wystąpienia wymienionych w nim zagrożeń, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwe tylko wtedy, gdy we wniosku zostaną przedstawione i uprawdopodobnione szczególne okoliczności realizujące przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym obowiązek wskazania i wykazania (co najmniej na poziomie wiarygodnego prawdopodobieństwa) tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy, natomiast do sądu administracyjnego należy ocena, czy i w jakim zakresie powyższe okoliczności bezpośrednio związane z wykonaniem zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności) mogą zostać zakwalifikowane jako świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe materialne przesłanki uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odwołują się zatem do takich - nadzwyczajnych ze swej istoty - okoliczności związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności), które świadczą o - co wymaga zaakcentowania - realnym zagrożeniu wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia lub inne formy rekompensaty, albo powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu wyjątkowych działań lub dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków (por. np. postanowienia NSA z dnia 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GSK 232/23; z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II GZ 194/23; z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt II GSK 979/23; z dnia 5 marca 2024 r., sygn. akt II GZ 41/24; z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II GZ 170/24; z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 584/24; z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt II GZ 678/25; z dnia 14 kwietnia 2026 r., II GZ 131/26, LEX nr 4083020). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem – pomimo ciążącego na skarżącym obowiązku – nie wykazał on zaistnienia ustawowych przesłanek zastosowania w jego przypadku ochrony tymczasowej. Skarżący skoncentrował się na ogólnym przedstawieniu profilu działalności M. sp. z o.o., jej pozycji rynkowej, a także swojej roli w procesie [...], jednak nie wykazał, w sposób dostatecznie skonkretyzowany i poparty danymi, jaki konkretny, bezpośredni i nieodwracalny uszczerbek miałby powstać po jego stronie oraz po stronie spółki na skutek wykonania zaskarżonej decyzji o zawieszeniu uprawnień. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych wyliczeń ani dokumentów pozwalających ocenić skalę ewentualnych strat majątkowych, takich jak niezrealizowane kontrakty, kary umowne, utrata konkretnych zamówień czy konieczność wypłaty odszkodowań, lecz ograniczył się do wskazania ich potencjalnego, hipotetycznego charakteru. Nie wykazał także, że wykonywanie przez spółkę podstawowych procesów [...] jest obiektywnie niemożliwe bez osobistego udziału skarżącego, ani że spółka nie mogłaby, choćby czasowo, powierzyć części obowiązków innym osobom posiadającym wymagane uprawnienia lub podjąć działań organizacyjnych zmierzających do ograniczenia ryzyk związanych z czasowym wyłączeniem skarżącego z wykonywania lotów. Podnoszone przez skarżącego twierdzenia dotyczące ryzyka "paraliżu działalności" spółki, utraty klientów, zerwania kontraktów czy szkód wizerunkowych mają charakter wysoce ogólny i spekulatywny. Skarżący nie przedstawił konkretnych umów, których realizacja byłaby bezpośrednio i natychmiastowo uniemożliwiona wyłącznie z powodu jego osobistego braku uprawnień, ani nie wykazał, że spółka podjęła jakiekolwiek działania w celu zabezpieczenia ciągłości działalności (np. poprzez zaangażowanie innych pilotów czy instruktorów posiadających odpowiednie kwalifikacje). W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że wykonanie decyzji automatycznie doprowadzi do nieodwracalnych albo trudno odwracalnych skutków lub znacznej i nierekompensowalnej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym za nieuprawdopodobnione należy uznać twierdzenia dotyczące nieodwracalnych szkód wizerunkowych po stronie skarżącego i spółki. W niniejszej sprawie skarżący ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że informacja o zawieszeniu uprawnień może "nadszarpnąć renomę" i utrudnić dalszą działalność "na dotychczasową skalę", nie wskazując jednak żadnych konkretnych zdarzeń gospodarczych, które miałyby potwierdzać te obawy. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa także, że zakres działalności nie obejmuje jedynie wykonywanych osobiście przez skarżącego lotów testowych. Sądowi Wojewódzkiemu nie były również znane żadne dane obrazujące udział pracy skarżącego w całościowych zyskach spółki, w której jest on udziałowcem. Tak ogólnie sformułowane we wniosku argumenty zostały zasadnie ocenione przez WSA w Warszawie jako niewystarczające do wykazania spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskujący nie wskazał również żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jego sytuacji życiowej i zawodowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Czasowe zawieszenie możliwości korzystania z uprawnień przez skarżącego nie może być zakwalifikowane jako nieodwracalny skutek, gdyż skarżący w przypadku korzystnego dla niego orzeczenia, zapadłego w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, będzie mógł ponownie korzystać ze swoich kwalifikacji. Brak zaś obecnie możliwości wykonywania dotychczasowych czynności ściśle związanych z posiadanymi uprawnieniami nie pozbawia skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z tytułu wykonywania innej pracy. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu Sądu Wojewódzkiego, iż skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazał, aby zastosowanie wobec niego ochrony tymczasowej było zasadne. Mając na względzie przytoczoną argumentację, orzeczono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 września 2026
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny