II GZ 42/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 644/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 31 maja 2022 r., odmówił wstrzymania wykonania objętej skargą O. Sp. z o.o. w K. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2022 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Sąd I instancji wskazał, że w wywiedzionej przez spółkę skardze zawarty została wniosek o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W motywach wniosku wskazano, że wstrzymanie wykonania decyzji jest podyktowane przesłanką niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody wynikającej ze straty związanej z wstrzymaniem sprzedaży napojów alkoholowych. Strona na poparcie żądania złożyła oświadczenie o wartości sprzedaży napojów alkoholowych w 2021 r. Sąd I instancji wskazując na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji (cofnięciem zezwolenia) zachodzić może niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub/i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że wniosek spółka ograniczyła wyłącznie do przedłożenia oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych w 2021 r. i do wskazania na tej podstawie ewentualnej straty, jaką może ponieść w efekcie wstrzymania sprzedaży. Nie przedłożyła natomiast dokumentów pozwalających na precyzyjne i kompleksowe ustalenie jej sytuacji majątkowej i finansowej. O. Sp. z o.o. w K., zażalenie skarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania przez sąd wykonania w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2022 r. pomimo udowodnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem nie podważa ono prawidłowości oceny wniosku strony, jakiej dokonał Sąd I instancji. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy - zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślenia wymaga, że warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, za trafną należy uznać ocenę wniosku strony skarżącego w aspekcie art. 61 § 3 p.p.s.a., jakiej dokonał Sąd I instancji. Stwierdzony brak wniosku w zakresie nieprzedłożenia przez stronę jakichkolwiek dokumentów wskazujących na kondycję finansową spółki nie pozwalał, co słusznie stwierdził Sąd I instancji, na precyzyjne i kompleksowe ustalenie jej sytuacji majątkowej i finansowej. W efekcie ów brak nie pozwalał na ocenę żądania strony zastosowania wobec niej instytucji ochrony tymczasowej, w aspekcie możliwości wystąpienie w związku z wykonaniem objętej skargą decyzji jednej bądź obu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie tejże ochrony. Samo wskazanie na przychody ze sprzedaży napojów alkoholowych przez spółkę w roku 2021, nie pozwalało, przy braku danych odnośnie jej całościowego stanu finansowego, na ocenę wpływu wykonania decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych i możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia spółce znacznej szkody, wobec wyłącznego wskazania na potencjalny spadek jej przychodów ze sprzedaży rzeczonych napojów. Sama okoliczność zmniejszenia się wpływów budżetowych spółki w związku z niemożliwością sprzedaży napojów alkoholowych nie jest wystarczająca do stwierdzenia możliwości wystąpienia powołanej przesłanki koniecznej do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowym. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w z w. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.