II GZ 391/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 16 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2079/20 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lipca 2020 r. nr DZP-II.613.28.2020 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2079/20, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił zażalenie R. P. (dalej jako: "skarżący") o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lipca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz stwierdzenia dopuszczalności zażalenia . W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomimo skutecznie doręczonego w dniu 11 marca 203 r. wezwania. II Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, gdyż jest ono bezprawne – niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Poza sporem jest, że od tego zaskarżonego postanowienia skarżący był zobowiązany uiścić wpis sądowy czego w zakreślonym terminie nie uczynił. Powyższa okoliczność – stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. – skutkowała odrzuceniem zażalenia. Wobec tego, stwierdzić należy, że kontrolując legalność postanowienia o odrzuceniu zażalenia, NSA powinien ocenić, czy skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu, a także czy nie zachodził wyjątek od zasady określonej w art. 199 p.p.s.a. Badając sprawę w powyższym zakresie, NSA stwierdza, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia zarządzeniem z dnia 28 lutego 2023 r. Podkreślenia również wymaga, że nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Po pierwsze sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych p.p.s.a. Skarżącemu nie zostało również przyznanie prawo pomocy, pomimo kilkukrotnego złożenia wniosku w tym zakresie. W ocenie NSA skoro więc skarżący, pomimo tego, że zostało mu doręczone prawidłowo wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie uzupełnił braku fiskalnego tego pisma, zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił ten środek odwoławczy na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.