II GZ 39/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2012/18 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym przyznanie adwokata w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2012/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. J. przyznania prawa pomocy w sprawie z jej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 203/17. Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r. skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została odrzucona, gdyż strona nie usunęła w siedmiodniowym terminie braku formalnego skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a. Odrzucenie zaś skargi o wznowienie stanowi oczywistą jej bezzasadność, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., w konsekwencji prawo pomocy skarżącej nie przysługuje. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, w którym ogólnie wyraziła niezadowolenie z przebiegu postępowania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (...). W myśl zaś art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny stosując przywołany przepis stwierdził, że w sprawie zachodziła oczywista bezzasadność wniesionej skargi wobec niespełnienia przez skarżącą wymogów formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Ocenę tę Naczelny Sąd Administracyjny podziela uznając, że w istocie w sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie, a wobec niezastosowania się do prawidłowo doręczonego wezwania, skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu. Reasumując, trafnie stwierdzona niedopuszczalność skargi o wznowienie skutkowała zasadną odmową przyznania stronie prawa pomocy z uwagi na dyspozycję art. 247 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji