II GZ 38/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2012/18 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2012/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 203/17. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wstępnie badając skargę o wznowienie dostrzegł, że nie zostały do niej załączone ani jej odpis, ani odpisy załączników skargi. Wobec tego skarżąca 30 listopada 2018 r. została skutecznie wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi o wznowienie poprzez nadesłanie jej odpisu wraz z załącznikami, pod rygorem odrzucenia skargi. W konsekwencji ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi o wznowienie był 7 grudnia 2018 r. Sąd, stwierdzając, że do dnia wydania rozstrzygnięcia skarżąca nie przedłożyła odpisu skargi wraz z załącznikami, co skutkowało odrzuceniem skargi o wznowienie, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, w którym ogólnie wyraziła niezadowolenie z przebiegu postępowania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (...). W związku z tym skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać podstawowym wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 i art. 47 p.p.s.a.), a tym samym skardze (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia stronom. Jest to obligatoryjny wymóg ustawowy. Zgodnie zaś z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ze względu na treść art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania, sąd jest zobowiązany skargę taką odrzucić postanowieniem. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że brak formalny skargi o wznowienie postępowania w postaci braku jej odpisu i odpisów załączników, miał miejsce. Jeżeli zatem wezwanie strony do usunięcia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania zostało wysłane do skarżącej oraz nastąpiło skuteczne doręczenie tego wezwania, a w stosownym terminie brak skargi nie został uzupełniony, Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia skargi o wznowienie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.