II GZ 316/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 831/18 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 831/18 w sprawie ze skargi G. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., w sprawie ze skargi G. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniesiona od wymienionego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez skarżącą osobiście. Sąd wskazał przy tym, że jako adwokat strona została zawieszona w czynnościach zawodowych. W tych okolicznościach, skarga kasacyjna nie spełniała wymogu określonego w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), który to brak nie podlega konwalidacji i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej. Zażaleniem G. K. zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Orzeczeniu strona zarzuciła naruszenie art. 175 § 1 i art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 4b ustawy o adwokaturze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem objęte nim postanowienie Sądu I instacnji nie narusza przepisów prawa, w tym przeisów pomieszczonych w petitum zażalenia. W przedmiotowej sprawie, skarżąca co wynika z niewadliwych ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła osobiście sporządzoną i podpisaną skarę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia z dnia 29 października 2019 r., odrzucającą skargę strony na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych. Podkreślenia wymaga, że skarżąca mocą uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach z [...] listopada 2016 r., została zawieszona w czynnościach zawodowych adwoakata. Uchwła ta została utrzymana w mocy uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Aadwokackiej z dnia [...] maja 2017 r. Jak wynika z treści art. 4b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz.U.2020.1651), adwokat nie może wykonywać zawodu w razie orzeczenia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia w wykonywaniu czynności zawodowych. Stosowanie zaś do treści art. 4d powołanej ustawy, adwokat zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych nie może występować przed sądami lub organami państwowymi i samorządowymi. Skoro, jak już wskazano, skarżąca została skutecznie zawieszona w prawach wykonywania zawodu adwokata – wykonywania czynności zawodowych, to zgodnie z przwołanym art. 4d utraciła ona uprawnienie do występowania przed sądami. Wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami adminisracyjnymi obwarowane zostało tak zawanym przymusem radcowsko – adwokackim. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., określa bowiem, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokat lub radcę prawnego. Skarżąca, jako pozbawiona (zawieszona), w świetle przywołanych przepisów ustawy o adwoakturze, prawa do wykonywania zawodu, w tym przede wszystkim występowania przed sądami, chcąc zaskarzyć kasacyjnie orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego powinan skorzystać z pomocy czynnego zawodowo adwoakta lub radcy prawnego, aby wnoszony środek zaskarżenia spełniał nałożony art. 175 § 1 p.p.s.a. wymóg warunkujący skuteczność zainicjowania postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Samodzielne sporzadzenie i podpisanie skargi kasacyjnej przez skarżącą, warunkowi temu uchybiało w konsekwencji, czego czyniło tak wniesioną skargę kasacyjną nieskuteczną z przyczyn formalnych i obligowało Sąd I instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.