II GZ 303/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 269/16 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2016 r., Przewodniczący VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. z dnia 8 lipca 2016 r., o wyłączenie referendarza, w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2015 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego. Sąd I instancji podał w motywach, że skarżący w związki ze sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2016 r., w przedmiocie prawa pomocy, w którym wniósł między innymi o wyłączenie referendarza, wezwany został zarządzeniem z dnia 20 września 2016 r., do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłącznie w terminie siedmiu dni poprzez wskazanie imienia i nazwiska referendarza, którego wyłączenia się domaga oraz uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 października 2016 r. Sąd wskazał, że do dnia wydania postanowienia wymienione wezwanie nie zostało wykonane przez skarżącego. W takim stanie sprawy, przywołując treść przepisów art. 19 w zw. z art. 24 § 1 i art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji stwierdził, że niewskazanie referendarza z imienia i nazwiska, brak wskazania przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz niepowołanie żadnych okoliczności ani dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia oraz nieuzupełnienie w terminie przedmiotowych braków formalnych czynił niemożliwym rozpoznanie wniosku o wyłącznie referendarza, wobec czego wniosek w tym przedmiocie podlegał pozostawieniu bez rozpoznania. R. P. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodne z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Złożony w tej sprawie wniosek o wyłączenie referendarza obarczony był brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie i takie wezwanie na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. zostało do skarżącego skierowane, określając 7-dniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący nie wykonał tego wezwania - nie wskazał z imienia i nazwiska referendarza, którego wyłączenia się domagał oraz nie uprawdopodobnił przyczyny uzasadniającej wyłączenie, to Sąd trafnie zastosował art. 49 p.p.s.a. i na tej podstawie prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o wyłącznie sędziego bez rozpoznania. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.