II GZ 30/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Po 23/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 7 grudnia 2021 r., odmówił Z. W. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 19 listopada 2021 r., wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2020 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego, pismem nadanym w dniu 29 listopada 2021 r. wniósł o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Następnie pismem nadanym w dniu 30 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego wniosku. W uzasadnieniu pondał, że ze względu na zarządzenie z dnia 17 czerwca 2021 r. oraz okoliczności wynikające z epidemii strona była przekonana, że przedmiotowy wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego w ramach wniosku nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie mu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odnosząc się do podniesionego wpływu na uchybienie terminu zarządzenia z dnia 17 czerwca 2021 r. Sąd I instancji wskazał, że wynikało z niego, iż sprawa została skierowana do rozpoznania w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym. Posiedzenie w tej dacie się nie odbyło, zaś zarządzeniem z dnia 7 października 2021 r. wyznaczono kolejny termin rozprawy na dzień 19 listopada 2021 r., o czym pełnomocnik skarżącego został poinformowany. Sąd stwierdził, że wobec tego wiedział on o dacie rozprawy, na której wydano przedmiotowy wyrok. Z. W., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniu zarzucił naruszenie 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. polegające na ich niezastosowaniu, które to uchybienia nie tylko mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ale w istocie taki wpływ miało. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa trafności oceny wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, jakiej dokonał Sąd I instancji. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do przesłanek przywrócenia terminu, określonych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., wskazania wymaga, że strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 798/14). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika skarżącego nie zawierał argumentacji wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Z jego treści wynika w zestawieniu z przywołaną przez Sąd I instancji analizą zarządzeń dotyczących terminów wyznaczanych w sprawie rozpraw, wskazuje, iż faktyczną przyczyną uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 listopada 2021 r., było niedochowanie przez pełnomocnika strony skarżącej – radcę prawnego - należytej staranności w prowadzeniu sprawy swojego mandanta, przejawiające się błędnym przyjęciem, że wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym. Treść doręczonego pełnomocnikowi skarżącego zawiadomienia stanowiącego wykonanie zarządzenia z dnia 7 października 2021 r., nie pozostawia wątpliwości, że sprawa miała być procedowana w trybie rozprawy, której termin wyznaczono na dzień 19 listopada 2021 r., godzinę 13:00, salę 102 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Powyższe czyni niezasadnym zażalenie wraz z pomieszczoną w jego ramach argumentacją, która w swojej istocie potwierdza niedopatrzenie pełnomocnika skarżącego w podejmowanych czynnościach związanych z prowadzoną przez niego sprawą, a które to niedopatrzenie – błędne założenie o trybie rozpoznania sprawy nie może być potraktowane, jako obiektywna okoliczność uniemożliwiająca podjęcie czynności procesowych w terminach wynikających z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie nie wskazuje również na jakiekolwiek inne okoliczność, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.