II GZ 3/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 669/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia 25 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 września 2022 r., odrzucił skargę R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia 25 listopada 2020 r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą na powołane postanowienie, skarżący wezwany został zarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Powyższe zarządzenie skarżący zaskarżył zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r., oddalił. Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2022 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 2 marca 2021 r. o wezwaniu. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lipca 2022 r. Sąd I instancji stwierdził, wobec powyższego, że termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał z dniem 3 sierpień 2022 r. Z notatki służbowej pracownika Sądu z 9 sierpnia 2022 r. wynikało zaś, że do dnia 5 sierpnia 2022 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W takim stanie sprawy Sąd I instancji, uznając, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu, będąc pouczony o skutkach procesowych jego zaniechania, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), wniesioną w sprawie skargę dorzucił. R. P., wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji domagając się jego uchylenia w całości "jako niezgodnego z prawdą i stanem faktycznym i prawnym". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. Jak wynika z niewadliwie ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego sprawy, skarżący w związku z wywiedzioną od postanowienie Komisji Egzaminacyjnej skargą wezwany został, zarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r., do uiszczenia należnej opłaty od wnoszonego środka zaskarżenia. Zarządzenie to zostało w wyniku wniesionego przez stronę zażalenia, poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt II GZ 165/21, oddalił zażalenie strony, czyniąc tym samy prawomocnym wezwanie skarżącego w uiszczenia wpisu od skargi. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, w takim stanie sprawy do strony skierowano wezwanie, będące wykonaniem zarządzenia dnia z 18 lipca 2022 r., o konieczności wniesienia należnego w sprawie wpisu. Wobec zaś okoliczności, iż wezwanie to doręczone zostało stronie skutecznie w dniu 27 lipca 2022 r., zakreślony w nim siedmiodniowy termin do wniesienia rzeczonej opłaty, upływała z dniem 3 sierpnia 2022 r. Co również wynika z analizy akt niniejszej sprawy, skarżąc wymaganego wpisu, do dnia 5 sierpnia 2022 r., nie uiścił. Wobec powyższego Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia wniesionej skargi na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na marginesie zauważyć należy, co również słusznie uczynił Sąd I instancji, że skarżący nie był objęty instytucją przyznania prawa pomocy – prawomocnym postanowieniem z 30 grudnia 2021 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.