II GZ 294/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2021r., sygn. akt III SO/Po 2/21 w zakresie odrzucenia wniosku J. S. o wymierzenie grzywny Marszałkowi Województwa Wielkopolskiego za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek J. S. o wymierzenie grzywny Marszałkowi Województwa Wielkopolskiego za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd I instancji wskazał, że J. S. skierował do Sądu, ujętą w piśmie procesowym z 26 lutego 2021 r., następnie uzupełnioną w piśmie procesowym z 20 marca 2021 r., skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego. Skarga ta zarejestrowana została pod sygn. akt III SAB/Po 18/21. W piśmie procesowym z 10 maja 2021 r,. skarżący wniósł o nałożenie na organ grzywny, wskazując na upływ terminu na przekazanie do Sądu jego wniosków z dnia 26 lutego 2021 r. i dnia 22 marca 2021 r. Postanowieniem z 2 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po 18/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił powyżej wskazaną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego. Sąd I instancji stwierdził, że skoro skarga wnioskodawcy na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego została postanowieniem z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po 18/21, odrzucona jako niedopuszczalna, bowiem jej przedmiot nie mieścił się w kognicji sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), to również wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania tej skargi należało jako niedopuszczalny odrzucić. J. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji domagając się jego zmiany lub uchylenia. W ocenie wnioskodawcy odrzucenie wniosków naruszało w sposób rażący obowiązujący ład prawny. Zdaniem J. S. Sąd "Kłamliwie podaje, że "postanowieniem z 2.06.2021 r. sygn. akt III SAB/Po 18/21, WSA w Poznaniu odrzucił powyżej wskazaną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ...", zawracając uwagę, że "pod tym numerem akt rozpatrywana była wyłącznie sprawa wniosku z dn. 28.12.2020 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega ono oddaleniu. Analiza akt przedmiotowej sprawy wraz z treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po 18/21, w świetle niejasnych i niespójnych argumentów pomieszczonych w uzasadnieniu zażalenia, wskazuje, wbrew stanowisku wnoszącego zażalenie, że Sąd I instancji nie dopuścił się kłamstwa w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie "pogubił się", ani "nie spełnił oczekiwań członków spółdzielni", jak wskazuje wnioskodawca. Wywiedzione przez J. S. w piśmie z dnia 10 maja 2021 r., żądanie wymierzenia Marszałkowi Województwa Wielkopolskiego grzywny za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, dotyczyło, co wynika z treści tego pisma, wniosków J. S. z dnia 26 lutego 2021 r. i z dnia 22 marca 2021 r. Z załączonego do wymienionego żądania o ukaranie organu wniosku z dnia 22 marca 2021 r. (data wpływu do organu) sporządzonego w dniu 20 marca 2021 r., wynika, iż dotyczył on wniosku z dnia 26 lutego 2021 r. o zmianę decyzji zawartej w akcie z dnia 4 lipca 2011 r., który unieważniała egzamin państwowy przedkładany w dniu 18.06.2011 r. przez kandydata na kierowcę na kat. A-p. K. Z. (k: 5 akt sprawy sądowej). Jak natomiast wynika z treści uzasadnienia powołanego postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po 18/21, sprawa rozpoznawana w tym postępowaniu dotyczyła skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego w rozpatrzeniu pisma J. S. z dnia 28 grudnia 2020 r., którym zaskarżył on wydane przez Marszałka w dniu 4 lipca 2011 r., wobec osoby trzeciej pismo informujące o unieważnieniu praktycznego egzaminu państwowego na prawo jazdy oraz dotyczącą kwestii związanych z dokumentowaniem egzaminów na prawo jazdy i przekazywaniem protokołów egzaminacyjnych. Skoro przedmiotowy wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, dotyczył wniosku z dnia 26 lutego 2021 r., który to natomiast dotyczył "zmiany"- skargi na pismo organu z dnia 4 lipca 2011 r., to orzeczenie WSA w Poznaniu dotyczące tegoż pisma organu miało znaczenie również do żądania (wniosku) wywiedzionego przez J. S. w tej sprawie. Powołanym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po 18/21 WSA w Poznaniu odrzucił skargę J. S., jako niedopuszczalną z uwagi na okoliczność, że jej przedmiot nie należał do kognicji sądów administracyjnych. Zauważyć w tym miejscu, że orzeczenie to stało się prawomocne. Powyższe, co trafnie twierdził Sąd I instancji, usuwało spod kognicji sądu administracyjnego możliwość wniesienia i rozpoznania wniosku o wymierzenie organowi grzywy. Na tle art. 55 p.p.s.a., przyjmuje się bowiem, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 887/12 i z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 886/12). Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.