II GZ 284/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T Sp.j. w Ł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 685/18 w zakresie stwierdzenia niewłaściwości i przekazania sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w sprawie ze skargi T Sp.j. w Ł na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r., w sprawie ze sprzeciwu "T" Sp.j. w Ł na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r., uchylającą decyzję w sprawie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Sąd I instancji wskazał, że w podstawie prawnej decyzji z dnia [..] marca 2018 r., znalazł się m.in. art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200), dalej u.t.d. WSA w Warszawie powołał się na treść rozporządzenia z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W związku z powyższym WSA w Warszawie uznał, że skoro siedziba skarżącej spółki znajduje się na obszarze województwa lubelskiego, to do rozpoznania sprawy właściwy jest WSA w Lublinie. W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka podała, że skargi na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego zawsze rozpoznawał WSA w Warszawie i jest zaskoczona przekazaniem sprawy do innego sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Art. 13 § 3 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U.2012.604), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.1), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Mając na uwadze powołane przepisy, podstawę prawną zaskarżonej decyzji oraz uwzględniając, że spółka ma siedzibę w Łochowie, trzeba stwierdzić, że zasadnie WSA w Warszawie uznał swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Powoływanie się przez spółkę w zażaleniu na okoliczność, że do tej pory jej skargi na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego rozpoznawane były przez WSA w Warszawie, jest całkowicie chybione, ponieważ o właściwości sądu decydują aktualnie obowiązujące przepisy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.