II GZ 274/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Łd 170/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 stycznia 2023 r. nr 6/2023/KL w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 170/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 stycznia 2023 r. nr 6/2023/KL w przedmiocie uchylenia decyzji o ustaleniu obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd I instancji podniósł, że jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 stycznia 2023 r. została doręczona skarżącemu dnia 24 stycznia 2023 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 25 stycznia 2023 r., a upływał dnia 23 lutego 2023 r. W zakreślonym terminie skarżący nie złożył skargi, uczynił to dnia 24 lutego 2023 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej), a więc jeden dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Zażalenie na postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego anulowanie. W uzasadnieniu, po opisaniu stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego wskazał, że może przeprosić za "niewłaściwe" policzenie okresu 30 dni na napisanie skargi (była napisana dużo wcześniej). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji przyjął, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi dnia 24 stycznia 2023 r., to złożona przez skarżącego dnia 24 lutego 2023 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej) skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do dokonania tej czynności i dlatego podlegała odrzuceniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro powyższe znajduje potwierdzenie w aktach sądowych i administracyjnych (zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji oraz data stempla pocztowego na kopercie), świadczy o tym, że istotnie tak jak stwierdził Sąd I instancji skarga została wniesiona po terminie, czego skarżący jak wynika z treści zażalenia nie kwestionuje. Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie mogą służyć wykazaniu zachowania terminu do wniesienia skargi. Mogłyby ewentualnie stanowić podstawę orzekania w sprawie o jego przywrócenie, o ile rzecz jasna zaktualizowałyby się przesłanki przewidziane w stosownych przepisach prawa, do wykazania których jest zobowiązany wnioskodawca. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.