II GZ 259/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Spółki z o.o. w P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 938/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. Spółki z o.o. w P. na postanowienie Głównego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wybudowania zjazdu bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 6 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 938/16, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał T. Spółkę z o.o. w P do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lutego 2016 r. w kwocie 100 złotych, stosownie do "§ 2 ust. pkt 1" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej rozporządzenie). Zażalenie na powyższe zażalenie złożyła spółka, wnosząc o jego uchylenie. Stwierdziła, że w wystarczający sposób wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla swojej dalszej egzystencji, natomiast Sąd nie wziął wszystkich argumentów za dowód. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu, bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarga, jak słusznie uznał Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie, podlegała wpisowi stałemu, ponieważ jej przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym. W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określono też wysokość żądanego – 100 zł. Zdaniem NSA prawidłowości powyższego zarządzenia nie podważa wskazanie przez Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie w sposób niepełny podstawy prawnej żądanego wpisu. W zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie powołał "§ 2 ust. pkt 1" rozporządzenia jako podstawę ustalenia wpisu w sprawie skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lutego 2016 r. Przewodniczący nie wskazał numeru ustępu § 2, z którego wynika wysokość opłaty sądowej w niniejszej sprawie, jednak powyższe uchybienie możliwe jest do konwalidacji w wyniku przeprowadzenia badania zarządzenia. Skoro Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie prawidłowo stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego i powołał § 2 rozporządzenia, to oczywistym jest, że jego celem było wskazanie § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, która to jednostka redakcyjna przepisu odnosi się do wpisu od skarg na takie właśnie akty. Wobec powyższego, pomimo uchybienia przy podaniu podstawy prawnej żądanego wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie z 6 lutego 2017 r. w ostatecznym kształcie odpowiada prawu. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne p.p.s.a.) ani postanowienia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy był bowiem przedmiotem rozpoznania WSA w Warszawie, który prawomocnym postanowieniem z 30 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec tego Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zgodnie z prawem wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. Przy wydaniu tego postanowienia Sąd nie jest zaś władny badać sytuacji majątkowej skarżącej i wpływu uiszczenia wpisu na tę sytuację, ponieważ kwestia ta jest przedmiotem postępowania w zakresie prawa pomocy. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.