II GZ 228/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R P na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 139/13 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M P na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem zaskarżonym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w P odmówił R P przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M P na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] września 2012 r., w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. W uzasadnieniu Sąd podał, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M P, reprezentowanego przez pełnomocnika – R P, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pw przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. Następnie R P złożył we własnym imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Sąd I instancji odmówił R Pprzyznania prawa pomocy wyjaśniając, że skoro działa on jako pełnomocnik (w imieniu i na rzecz skarżącego), natomiast sam nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego, to nie może mu zostać przyznane prawo pomocy. Wniosek o przyznanie tego prawa pomocy może dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego. Skoro wniosek złożył pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, nie mógł on zostać uwzględniony. W zażaleniu na powyższe postanowienie R P wniósł o jego uchylenie w całości twierdząc, że jest ono niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie zaś do treści art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga została podpisana przez R P , który działał w imieniu M P na podstawie pełnomocnictwa (k. 9 akt sądowych). Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy C w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzutu M P zgłoszonego w toku postępowania egzekucyjnego. Skoro zaskarżone do sądu postanowienie dotyczyło M P, to on, a nie jego pełnomocnik, był stroną postępowania (skarżącym) i w konsekwencji to on był zobowiązany do ponoszenia kosztów związanych z tym postępowaniem i ewentualnie w przypadku braku środków finansowych na ten cel, był uprawnionym do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. R P jako pełnomocnik skarżącego, nie był zobowiązany do uiszczenia jakichkolwiek kosztów postępowania i w konsekwencji nie był uprawniony do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skierowane do niego omyłkowo wezwanie do uiszczenia wpisu zostało uchylone zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P z dnia 25 lutego 2013 r. (k. 29 akt sądowych). W uzasadnieniu tego zarządzenia wyjaśniono, że R P nie jest stroną przedmiotowego postępowania lecz jest pełnomocnikiem skarżącego i nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji zasadnie odmówił R P przyznania prawa pomocy. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.