Sygnatura
II GZ 218/24
II GZ 218/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-21
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 21 maja 2024
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Go 32/24 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., nr SKO-6881/158-Kom/22 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r., odrzucił wniosek R. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Sąd wskazał, że powołaną decyzją z dnia 5 stycznia 2023 r., organ odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty Zielonogórskiego z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się badaniom lekarskim. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 21 lutego 2023 r. w trybie art. 44 k.p.a. W związku z pismem skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia 28 września 2023 r., doręczonym stronie dnia 13 października 2023 r., poinformowało skarżącego, że postępowanie z jego wniosku zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia 5 stycznia 2023 r., która z uwagi na skuteczność dokonanego doręczenia uzyskała przymiot ostateczności. Sąd I instancji rozpoznając wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia 5 stycznia 2023 r., stwierdził, że był on spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu. Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi na powołaną decyzję, w związku jej doręczeniem w trybie zastępczym, upływał z dniem 23 marca 2023 r. Jednak o ile w tym okresie skarżący nie miał wiedzy co do wydanego wobec niego rozstrzygnięcia oraz skuteczności jego doręczenia, o tyle z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 września 2023 r., doręczonego stronie w dniu 13 października 2023 r., skarżący powziął klarowną informację, że postępowanie z jego wniosku zostało zakończone. Sąd I instancji przyjmując, że przyczyna uchybienia do wniesienia skargi ustała w dniu 13 października 2023 r., uznał, że skarżący nie dochował 7-dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż na okoliczności mające taki wniosek uzasadniać powołał się dopiero w nadanej dnia 19 grudnia 2023 r. przesyłce zawierającej wniosek. Wobec powyższego Sąd I instancji, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił wniosek skarżącego. R. R., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie lub zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosowanie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że jednym z warunków jakie musi spełnić wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest złożenia takiego wniosku w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny, której skutkiem było uchybienie terminu. Niedochowanie tego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem żądania przywrócenia terminu przez sąd, do którego wniosek ten został skierowany. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, za niewadliwą uznać należy ocenę ległą u podstaw postanowienia Sądu I instancji. Jak bowiem słusznie stwierdził Sąd I instancji, a co wynika z analizy akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., wobec zastosowanej fikcji doręczenia z art. 44 k.p.a., stała się prawomocna. O tej okoliczności, co wynika z pisma organu z dnia 28 września 2023 r., stanowiącego odpowiedź na "ponaglenie" strony zawartego w piśmie z dnia 9 lipca 2023 r., skarżący dowiedział się w dniu skutecznego doręczenia mu rzeczonego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej to pismo organu wynika, że skarżący odebrał je w dniu 13 października 2023 r. Podzielając stanowisko Sądu I instancji, że terminem w którym strona powzięła klarowną informację (wiedzę) o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, była data doręczenia skarżącemu wymienionego pisma organu z dnia 28 września 2023 r., za niewadliwe uznać należy stwierdzenie, że skuteczny termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 20 października 2023 r. Złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi w dniu 19 grudnia 2023 r. (data nadania skargi), było zatem czynnością oczywiście spóźnioną, co również zasadnie stwierdził Sąd I instancji. W konsekwencji zobligowany był on do odrzucenia wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zauważyć przy tym należy, że strona w wywiedzionym zażaleniu nie podniosła żadnych okoliczności mogących poddawać w wątpliwość lub podważać ustalenia Sądu I instancji w zakresie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 23 kwietnia 2024
- Symbol z opisem
- 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
- Hasła tematyczne
- Przywrócenie terminu
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2, art. 88. · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
- Art. 44. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz. 2000
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny