II GZ 185/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 665/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji na dofinansowanie zadań przedszkola postanawia: oddalić zażalenie.

A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji na dofinansowanie zadań przedszkola, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 września 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 665//16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca A. K. [...] października 2016 r. wniosła do Sądu pierwszej instancji zażalenie. Pismem z [...] listopada 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł., wraz z pouczeniem, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi [...] grudnia 2016 r. Wpis od zażalenia został uiszczony [...] grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 stycznia 2017 r. odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z 20 września 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 665/15. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżąca w piśmie z 16 listopada 2016 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] listopada 2016 r. została pouczona o konsekwencjach niewykonania wezwania w wyznaczonym terminie i pomimo tego uiściła wpisu po terminie. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie. A. K. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie doręczenia wezwania do uzupełnienia barków pisma w postaci uiszczenia wpisu sądowego i poprzestanie na doręczeniu tego wezwania pełnomocnikowi, w sytuacji gdy brak uiszczenia opłaty przez pełnomocnika zobowiązywał Sąd do bezpośredniego skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków, co doprowadziło do przedwczesnego odrzucenia zażalenia skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w związku z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek środka zaskarżenia, od którego nie został uiszczony należy wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego ten środek zaskarżenia, aby uiścił w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpis, pod rygorem jego odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. Skarżąca wpis ten, pomimo pouczenia o terminie i konsekwencjach jego niedochowania, uiściła po terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zarzutu skarżącej, że Sąd pierwszej instancji wobec nieziszczenia wpisu od zażalenia przez pełnomocnika skarżącej miał obowiązek wezwania skarżącej do dokonania tej czynności. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony moją działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Skarżąca w sprawie była reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, który był upoważniony do działania jak również otrzymywania w imieniu skarżącej pism i wezwań. W związku z ustanowieniem pełnomocnika, Sąd miał obowiązek wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, skierować do tego pełnomocnika (art. 66 § 5 p.p.s.a.). Pełnomocnik wezwanie to zgodnie ze znajdującym się w aktach potwierdzeniem odbioru odebrała [...] grudnia 2016 r., nie było więc potrzeby ponownego doręczenia wezwania tym razem skarżącej. Podkreślić należy, że działania i zaniechania pełnomocnika obciążają bezpośrednio mocodawcę i muszą być traktowane jako zachowanie samej strony. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.