II GZ 176/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1668/19 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 8 października 2020 r., pozostawiła bez rozpoznania wniosek R. P. o wyłączenie sędziego w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2019 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W motywach wskazała, że skarżący w toku postępowania wywołanego jego skargą na powołane postanowienie Ministra Sprawiedliwości, złożył wniosek o wyłączenie sędziego z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. W związku z wnioskiem wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziego poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, którego wyłączenia się domaga oraz uprawdopodobnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 8 września 2020 r. i do dnia wydania niniejszego zarządzenia skarżący nie dopełnił czynności określonych w wezwaniu. Mając powyższe na uwadze Sędzia stwierdziła, że niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska, brak wskazania przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz niepowołanie żadnych okoliczności ani dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia oraz nieuzupełnienie w terminie braków formalnych wniosku czyniło niemożliwym rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego, wobec czego, na podstawie art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniosek ten podlegał pozostawieniu bez rozpoznania. R. P. wniósł zażalenie na zarządzenie Sądu I instancji domagając się jego uchylenia w całości jako "niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, iż w związku z wnioskiem skarżącego o wyłączenie sędziego zaistniały podstawy do jego odrzucenia z powodu zaistnienia przyczyn opisanych w powołanym art. 49 § 2 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z treści wniosku strony o wyłączenie sędziego, był on pozbawiony istotnych elementów warunkujących jego rozpoznanie. Skarżący, jak trafnie wskazała Sędzia WSA, nie podał imienia i nazwiska sędziego, którego wyłączenia skarżący się domagał, jak również nie uprawdopodobnił przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Zauważyć w tym miejscu należy, że oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego powinien zawierać: oznaczenie sędziego poprzez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej jego wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Bez dochowania wskazanych wymogów nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w art. 19 p.p.s.a.. Brak wymienionych danych niewątpliwie uniemożliwiał nadanie pismu strony dalszego biegu wobec czego zasadnie wezwano skarżącego do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Wobec okoliczności braku odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, doręczonego skarżącemu w dniu 8 września 2020 r., zaistniała obligatoryjna przesłanka pozostawienia bez rozpoznania rzeczonego wniosku, stosownie do przywołanej już treści art. 49 § 2 p.p.s.a., co też prawidłowo uczyniono w poddanym kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.