II GZ 168/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[A.] Sp. z o.o." w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2649/19 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2649/19 w sprawie ze skargi "[A.] Sp. z o.o." w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku możliwości dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2649/19, odmówił "[A.] sp. z o.o." w W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z 26 sierpnia 2020 r. w sprawie ze skargi "[A.] Sp. z o.o." w W. (dalej: skarżąca, Spółka) na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) z [...] października 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia braku możliwości dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, wydanego na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej cyt. jako: p.p.s.a.), WSA stwierdził, że z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że odpis wyroku z 26 sierpnia 2020 r. wraz z uzasadnieniem został uznany za doręczony skarżącej w dniu 3 października 2020 r. W dniu 9 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano przesyłkę) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej wskazała w nim, że wnioskowała o doręczanie pism w formie dokumentów elektronicznych łącznie w trzech postępowaniach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w których w dniu 26 sierpnia 2020 r. zostały wydane wyroki tj. w postępowaniu w niniejszej sprawie oraz w postępowaniach o sygn. akt VI SA/Wa 2661/19 i VI SA/Wa 2662/19. We wszystkich powyższych sprawach odpisy wyroków z uzasadnieniami zostały umieszczone w portalu ePUAP, wygenerowane zostały również urzędowe poświadczenia doręczenia (UPD), jednak nie zostało przesłane ani jedno zawiadomienie na wskazany przez pełnomocnika adres mailowy, ani w dniu umieszczenia dokumentów w portalu, ani po upływie 7 dni od ich nieodebrania. Pełnomocnik wskazała, że korzystała z portalu ePUAP w ramach komunikacji z organami administracji publicznej od kilku lat i dotychczas w każdym przypadku umieszczenia pisma w portalu otrzymywała stosowne zawiadomienie na wskazany adres mailowy. Regularnie przeglądała również folder "spam" w skrzynce mailowej, aby upewnić się, że żadna korespondencja omyłkowo tam nie trafiła. Pełnomocnik skarżącej zgłosiła brak otrzymania zawiadomień w powyższych sprawach do Centrum Pomocy Użytkowników ePUAP w Centralnym Ośrodku Informatyki. Wskazała, że o sporządzeniu uzasadnień wyroków z 26 sierpnia 2020 r. i wprowadzeniu dokumentów do portalu ePUAP (w postępowaniach o sygn. akt VI SA/Wa 2649/19 oraz VI SA/Wa 2662/19 w dniu 18 września 2020 r., a w postępowaniu o sygn. akt VI SA/Wa 2661/19 w dniu 22 września 2020 r.) dowiedziała się 4 listopada 2020 r., podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu udzielającym informacji o sprawach, gdy zapytała o spodziewany termin sporządzenia powyższych uzasadnień. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej WSA w Warszawie wziął pod uwagę, że odpis wyroku z uzasadnieniem został wysłany na wskazany przez pełnomocnika skarżącej adres elektroniczny w dniu 18 września 2020r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, z którego wynika, że pełnomocnik Spółki otrzymała dwa zawiadomienia o wysłaniu korespondencji drogą elektroniczną – pierwsze w dniu wysyłki, tj. 18 września 2020 r. oraz powtórne 26 września 2020 r. Z uwagi na nieodebranie dokumentu przez adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD dokument został uznany za doręczony. Zdaniem sądu pierwszej instancji, fakt nieodebrania przez pełnomocnika Spółki kierowanej do niej korespondencji nie stanowi okoliczności, która uzasadniałaby brak winy po jej stronie. Urzędowe Poświadczenie Odbioru (UPO), wygenerowane w przypisanej przez prawo formie przez uprawniony do tego podmiot stanowi dowód tego, co zostało na nim urzędowo poświadczone. Jeśli dokonano doręczenia zgodnie z wymogami ustawowymi (co, w ocenie WSA, miało miejsce w niniejszej sprawie), mimo że adresat nie został powiadomiony o adresowanym do niego piśmie, może się on uchylić od negatywnych skutków tego stanu rzeczy, jeżeli uprawdopodobni okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu. Wykazanie w takiej sytuacji braku winy w uchybieniu terminu powinno być poparte przeciwdowodem. Pełnomocnik skarżącej we wniosku wskazała, że zgłosiła fakt nieotrzymywania powiadomień w Centralnym Ośrodku Informatyki, jednak nie poinformowała jaką otrzymała odpowiedź. W ocenie WSA, w kontekście dowodu z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o dokonanym zgłoszeniu (reklamacji). Zażalenie na to postanowienie wniosła Spółka zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 20 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 346 ze zm.) poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w treści urzędowego poświadczenia odbioru stwierdzany jest fakt wysłania do adresata zawiadomienia, o którym mowa w art. 74a § 3 i 4 p.p.s.a., a w konsekwencji błędnym przyjęciu, że zamieszczenie urzędowego poświadczenia odbioru w skrzynce ePUAP potwierdza, że na adres e-mail adresata zostało przesłane zawiadomienie obejmujące informację o możliwości odbioru pisma; 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 2.1. art. 74a § 8 w zw. z § 3 i § 6 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że przewidziany w art. 74a § 3 p.p.s.a. obowiązek przesłania na adres elektroniczny adresata zawiadomienia o możliwości odbioru pisma oraz przewidziany w art. 74a § 6 p.p.s.a. obowiązek przesłania zawiadomienia powtórnego nie stanowią wymogów ustawowych doręczenia i w efekcie uznanie doręczenia za dokonane, pomimo naruszenia przepisów art. 74a § 3 i § 6 p.p.s.a., polegającego na braku przesłania na adres elektroniczny adresata wymaganych zawiadomień; 2.2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 87 § 2 p.p.s.a., polegające na: a) uznaniu, że oświadczenie strony (pełnomocnika) nie uprawdopodobnia wskazanych w nim okoliczności i konieczne jest przedstawienie innych dowodów – których uzyskanie nie było możliwe na etapie składania wniosku o przywrócenie terminu, b) obciążenie strony negatywnymi konsekwencjami braku otrzymania odpowiedzi na zgłoszenie braku powiadomień przed upływem siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, podczas gdy rozpatrywanie spraw przez Centrum Pomocy Użytkowników ePUAP w Centralnym Ośrodku Informatyki następuje w terminie 30 dni roboczych; 2.3. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a., polegające na: a) zaniechaniu wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienia, polegającym na braku odniesienia wywodów dotyczących meritum sprawy (kwestii doręczeń) do konkretnych przepisów prawa oraz przedstawienia dokonanej ich wykładni, w tym braku ustosunkowania się do przepisów dotyczących doręczeń, wskazywanych przez skarżącą, b) wewnętrznej sprzeczności postanowienia, polegającej na wskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z jednej strony, że dwa zawiadomienia "o wysłaniu korespondencji drogą elektroniczną" zostały nie tylko wysłane, ale również otrzymane przez pełnomocnika skarżącej, co ma potwierdzać "Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (k. 69)", a z drugiej strony, że "adresat nie został powiadomiony o adresowanym do niego piśmie", - co nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy sąd uznał doręczenie za prawidłowe na skutek błędnego utożsamienia wystawienia urzędowego poświadczenia odbioru z przesłaniem zawiadomienia dotyczącego możliwości oraz sposobu odbioru pisma, czy też na skutek błędnego uznania, że przesłanie adresatowi dwóch zawiadomień dotyczących możliwości oraz sposobu odbioru pisma nie jest wymogiem koniecznym doręczenia. Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie biegu skardze kasacyjnej, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez orzeczenie reformatoryjne o przywróceniu terminu. Spółka wniosła też o przeprowadzenie dowodu z informacji otrzymanej z Centralnego Ośrodka Informatyki w dniu 23 grudnia 2020 r., potwierdzającej fakt niewysłania na adres e-mail pełnomocnika skarżącej zawiadomienia o nowej korespondencji w skrzynce ePUAP, zawiadomienia otrzymanego po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie, potwierdzającego fakt przesyłania innych zawiadomień na adres e-mail pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wyjaśniła, że 1 września 2020 r. złożyła w formie elektronicznej wnioski o sporządzenie uzasadnienia m.in. wyroku wydanego w tej sprawie. Bezpośrednio po złożeniu wniosków na adres e-mail pełnomocnika skarżącej (użyty przy zakładaniu konta ePUAP i wskazany jako adres do wysyłania powiadomień) zostały przesłane powiadomienia o wysłaniu pism do WSA w Warszawie, wraz z informacją, że potwierdzenie wysłania pisma zostanie przesłane na skrzynkę ePUAP (Gov). Wyrok zapadły w tej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2662/19 wraz z ich uzasadnieniami zostały umieszczone w skrzynce na portalu ePUAP w dniu 18 września 2020 r., a w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2661/19 – 22 września 2020 r. W żadnej ze spraw nie zostało przesłane na adres e-mail pełnomocnika skarżącej zawiadomienie wymagane, w jej ocenie, zgodnie z przepisem art. 74a § 3 p.p.s.a. Po upływie 7 dni nie zostało również przesłane żadne z zawiadomień wymaganych zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a. W dniu 4 listopada 2020 r., podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem sądu udzielającym informacji o sprawach, w odpowiedzi na pytanie o spodziewany termin sporządzenia powyższych uzasadnień, pełnomocnik skarżącej powzięła wiedzę o sporządzeniu uzasadnień wyroków w ww. sprawach i wprowadzeniu dokumentów do portalu ePUAP. Pełnomocnik skarżącej skontaktowała się z Centrum Pomocy Użytkowników ePUAP w Centralnym Ośrodku Informatyki kilkukrotnie, tj. 9 listopada 2020 r., zgłaszając problem nieotrzymania powiadomień, następnie – w związku z brakiem odpowiedzi – 1 grudnia 2020 r., ponawiając zgłoszenie. W dniu 2 grudnia 2020r. Zespół Service Desk zwrócił się o uzupełnienie zgłoszenia poprzez przesłanie m.in. opisu kolejno wykonywanych kroków do momentu pojawienia się błędu oraz zrzutu ekranu z widocznym komunikatem błędu. W odpowiedzi przesłanej tego samego dnia pełnomocnik Spółki wskazała, że przekazanie takich informacji jest niemożliwe, z uwagi na samą istotę "błędu", jednocześnie prosząc o wyjaśnienie sprawy. Do 23 grudnia 2020 r. do Spółki nie została przesłana żadna odpowiedź. Następnie w dniu 23 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej skontaktowała się z Centralnym Ośrodkiem Informatyki telefonicznie, prosząc o ponaglenie rozpoznania sprawy. Pracownik infolinii poinformowała, że orientacyjny termin rozwiązywania zgłaszanych problemów wynosi 30 dni roboczych. Podczas rozmowy telefonicznej pracownik infolinii była w kontakcie z pracownikiem Service Desk i sprawdzane były poszczególne ustawienia konta ePUAP, w tym potwierdzone zostało zarejestrowanie jako adresu do powiadomień adresu użytego przy zakładaniu konta ("Zarządzanie kontem -> Adres e-mail do powiadomień -> Taki sam jak przy zakładaniu konta"). Przyczyna braku przesyłania powiadomień została wskazana w odpowiedzi e-mail, zgodnie z którą "na skrzynce o adresie /Kancelaria_[...]/domyslna nie ma wprowadzonego adresu e-mail do wysyłania powiadomień o nowej korespondencji. Powiadomienia można włączyć wchodząc kolejno w: Moja skrzynka -> Operacje -> Ustawienia." Na zadane 23 i 28 grudnia 2020r. pytania o to, dlaczego powiadomienia nie były przesyłane na domyślny adres e-mail, wskazany jako adres do wysyłania powiadomień (podczas gdy inne powiadomienia były przesyłane na ten adres), pełnomocnik Spółki nie uzyskała odpowiedzi do chwili złożenia niniejszego zażalenia. W ocenie skarżącej niezrozumiałe jest, dlaczego technicznie możliwe jest takie ustawienie skrzynki w portalu ePUAP, przy którym zawiadomienia nie są przesyłane, skoro jest to wymóg ustawowy dokonania doręczenia dokumentu elektronicznego. Nawet przy takim ustawieniu zawiadomienia powinny być przesyłane na domyślny adres e-mail – tak jak były przesyłane zawiadomienia przy składaniu pism kierowanych do sądu. Tym bardziej niezrozumiałe jest ustawienie braku powiadomień jako domyślnego i "ukrycie" go w folderze o niejasnej nazwie "Operacje" w skrzynce, podczas gdy w ustawieniach konta wskazany jest adres e-mail do powiadomień (na który przychodzą pozostałe zawiadomienia). W ocenie skarżącej, takie ustawienie nie powinno w ogóle być możliwe, gdyż stoi na przeszkodzie prawidłowemu doręczaniu pism, a więc jest sprzeczne z celem korzystania z portalu ePUAP. Jest to sytuacja porównywalna do stanu, w którym przesyłki sądowe są pozostawiane w placówce pocztowej bez ich awizowania. Nie można również oczekiwać od adresata, że będzie świadomy takiego ustawienia w sytuacji, gdy w ustawieniach konta jest podany adres e-mail do zawiadomień i wszystkie wcześniejsze zawiadomienia (również w niniejszej sprawie) były prawidłowo przesyłane na powyższy adres. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 86 § 1 p.p.s.a., przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych przepisami warunków, tj. wynikających z art. 87 § 1- § 4 tej ustawy. Jednym z nich, przewidzianym w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest jedynie w sytuacji powstania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu przez stronę. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, a ocena braku winy pozostawiona została uznaniu sądu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Co istotne, przepis wprost stanowi o wymogu uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest natomiast środkiem zastępczym dowodu i stanowi wyjątek od zasady, zgodnie z którą wszystkie fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy powinny być udowodnione. W rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji uznając, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, oparł się na treści Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, wskazując, że dokument ten, wygenerowany w przepisanej przez prawo formie przez uprawniony do tego podmiot stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone, a strona nie przedstawiła przeciwdowodu podważającego fakt doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem zgodnie z wymogami ustawowymi. Materię doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej reguluje art. 74a p.p.s.a., który w § 1 przewiduje, że doręczanie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. W myśl art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powołany art. 74a p.p.s.a. przewiduje też, że zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z treści przytoczonych regulacji wywieść należy zatem – jak trafnie podniesiono w rozpoznawanym zażaleniu – że prawidłowe doręczenie pisma w formie dokumentu elektronicznego wymaga uprzedniego przesłania zawiadomienia przewidzianego w art. 74a § 3 p.p.s.a. na adres elektroniczny (e-mail) podany przez adresata. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wykazanie braku prawidłowego doręczenia co do zasady skutkuje tym, że termin do dokonania określonej czynności procesowej nie rozpoczyna biegu. W sytuacji zaś braku stosownych zawiadomień (o których mowa w art. 74a § 3 p.p.s.a.) doręczenie pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej – w sposób ustanowiony w art. 74a § 8 p.p.s.a. – nie mogłoby być uznane za skuteczne. W takim stanie rzeczy – co do zasady – wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym byłoby bezprzedmiotowe. Trzeba wskazać, że z treści załączonej do zażalenia korespondencji "mailowej" z Centralnym Ośrodkiem Informatyki wynika, że weryfikacja dokonanego zgłoszenia wymaga czasu i w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu odpowiedź nie była znana pełnomocnikowi skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może to skutkować negatywnym konsekwencjami dla strony. Rozpoznanie przez sąd wniosku zgłoszonego przez Spółkę i wydanie postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać zatem należy za przedwczesne. W okolicznościach tej sprawy nieprawidłowe było poprzestanie przez sąd pierwszej instancji na uznaniu, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w nieodebraniu kierowanej do niej korespondencji jedynie z tego powodu, że poprzestała na wskazaniu faktu zgłoszenia braku zawiadomień o doręczeniu pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej w Centralnym Ośrodku Informatyki, nie wyjaśniając, jakiej treści odpowiedź otrzymała nie otrzymała stosownych zawiadomień. W tej kwestii należy podzielić ocenę wyrażoną przez NSA w postanowieniu z 22 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 81/21, zapadłym w analogicznej sprawie dotyczącej skarżącej Spółki. Ponownie rozpoznając sprawę sąd pierwszej instancji przede wszystkim zobowiązany będzie ocenić, czy wskazywane przez pełnomocnika okoliczności podważają skuteczność doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a w konsekwencji, czy strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W zależności od wyniku tej oceny – wobec zgłoszonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – rozważenia może wymagać kwestia, czy skarżąca co najmniej uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swej winy z uwagi na to, że skoro – jak twierdzi – wskazała adres e-mail, na który wcześniej przesyłano jej inne powiadomienia o doręczeniu dokumentów drogą elektroniczną, to nie mogła przypuszczać, że "nie ma wprowadzonego adresu e-mail do wysyłania powiadomień o nowej korespondencji" (jak wskazał Zespół Service Desk Centralnego Ośrodka Informatyki). Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.