II GZ 149/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r. sygn. akt II GZ 149/23 w sprawie zażalenia A. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 36/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 28 listopada 2022 r. nr PR.5432.51.2022 w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2023 r. sygn. akt II GZ 149/23 w ten sposób, że w wierszach 8 i 12 od góry w miejsce "Ł." wpisać "Ł.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W postanowieniu z 6 czerwca 2023 r. o sygn. akt II GZ 149/23, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie A. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 2 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 36/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z 28 listopada 2022 r. nr PR.5432.51.2022 w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez wymaganej zgody. W postanowieniu tym w wierszach 8 i 12 od góry doszło do omyłki pisarskiej, polegającej na błędnym wskazaniu nazwiska skarżącego poprzez wpisanie "Ł." zamiast "Ł.". W świetle treści komparycji wskazanego postanowienia oraz akt postępowania należy uznać, że powyższa omyłka jest oczywistą omyłką pisarską w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., stanowiącą podstawę do sprostowania w trybie przewidzianym w art. 156 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.