II GZ 139/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 158/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 158/16 odrzucił skargę Z. B. na decyzję Dyrektora Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skargę do Sądu wnosi się w terminie 30 dni, liczonym od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z. B. zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2015 r. odebrał osobiście w dniu 7 września 2015 r., zatem termin na wniesienie skargi upływał w dniu 7 października 2015 r. Skarga została wniesiona w dniu 3 lutego 2016 r., a więc z niespełna czteromiesięcznym uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył skarżący, zarzucając naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarga na decyzję z dnia [...] września 2015 r. wniesiona została po upływie terminu do wniesienia skargi, tj. w dniu 3 lutego 2016 r. podczas gdy skarżący wniósł skargę na decyzję nr [...] w przepisanym terminie albowiem wniesiona ona została wraz ze skargą na decyzję z dnia [...] września 2015 r. nr [...], co błędnie nie zostało potraktowane jako dwie odrębne skargi i w konsekwencji nadano bieg tylko jednej skardze, nie zaś obu, odrzucając bezpodstawnie skargę na decyzję nr [...]. Stawiając powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, na co słusznie wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 7 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 68 akt sądowych), natomiast skarga na tę decyzję została wniesiona w dniu 3 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 8), a zatem z uchybieniem 30 - dniowego terminu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wskazać należy, że jest on bezzasadny. W sprawie brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że intencją strony przy wnoszeniu skargi na decyzję Dyrektora Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] września 2015 r., nr [...] było zaskarżenie także decyzji ww. organu z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. W skardze w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 719/15 - wbrew twierdzeniom skarżącego - podano bowiem numer tylko jednej decyzji, której dotyczyła skarga, tj. [...] (kserokopia skargi w sprawie o sygn. I SA/Ol 719/15 - k. 59 akt sądowych). Nadto wskazać należy, że kwestia ta została już rozstrzygnięta przez Sąd I instancji w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2016 r. odmawiającym skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi, które to postanowienie zostało utrzymane w mocy przez NSA postanowieniem z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt. II GZ 994/14. W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zakwestionowane postanowienie WSA o odrzuceniu skargi wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było prawidłowe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.