II GZ 138/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 599/23 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 7 września 2023 r. nr 0601-IGC.4802.158.2023 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 599/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. L. K. (skarżący, strona) i zwrócił mu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (organ) z dnia 7 września 2023 r. nr 0601-IGC.4802.158.2023 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach pojazdem nienormatywnym. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Zarządzeniem z dnia 26 października 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 40 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 17 listopada 2023 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był 24 listopada 2023 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności w ustawowym terminie, nie usunął braku fiskalnego. Skarga podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), natomiast uiszczony wpis sądowy zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie, przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i rozpatrzenie wniesionej skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi do prawidłowej wysokości nastąpiło bez wiedzy skarżącego, gdyż wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało odebrane przez pracownika przedsiębiorstwa nieupoważnionego do otwierania korespondencji urzędowej. Z powodu nieobecności skarżącego w tym okresie w siedzibie przedsiębiorstwa, korespondencja została odłożona wraz z innymi dokumentami, a następnie pismo zagubiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako bezzasadne nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2, 3 i 3a p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, pisma podlegają odrzuceniu przez sąd w drodze postanowienia. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie zachowała siedmiodniowego ustawowego terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Okoliczność bezskutecznego upływu terminu ustawowego nie budzi wątpliwości. Skarżący nie kwestionuje tej okoliczności, skoro w zażaleniu przyznaje, że uchybienie terminu do uzupełnienia wpisu nastąpiło bez jego wiedzy, a do zaistniałej sytuacji "doprowadził niefortunny zbieg okoliczności". Jednocześnie złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu został oddalony postanowieniem Sądu I instancji z dnia 17 stycznia 2024 r. W tym stanie rzeczy należało uznać, że wydane przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. postanowienie o odrzuceniu skargi i zwrocie uiszczonego w części wpisu było w pełni prawidłowe, a zatem wniesione zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 197 § 1 p.p.s.a.