II GZ 136/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. R. i D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2078/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. R. i D. R. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 18 maja 2022 r. nr DGK-WKS.761.5.2022.EM.5 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania koncesyjnego na wydobywanie kopaliny postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2078/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez M. R i D. R. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 18 maja 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania koncesyjnego na wydobywanie kopaliny. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2022 r. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami. Jednocześnie pouczono Skarżących, iż niewykonanie wezwania w terminie 7 dni pod od momentu doręczenia będzie skutkować odrzuceniem skargi. Przesyłkę pocztową zawierającą ww. wezwanie pracownik pełnomocnika Skarżącego odebrał w dniu 16 sierpnia 2022 r. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upłynął w dniu 23 sierpnia 2022 r. W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego skargi w terminie Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Skarżący zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 47 § 1 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP, poprzez niezasadne odrzucenie skargi ze względu na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego w postaci braku odpisu skargi i załączników, podczas gdy brak odpisu nie jest brakiem istotnym uniemożliwiającym nadanie biegu skardze, oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz ze zwrotem kosztów według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono na wezwanie sądu braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na przesłaniu odpisu skargi wraz z załącznikami. Wezwanie do usunięcia ww. braku zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżących, lecz w wyznaczonym terminie nie wykonał on tego wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja podnoszona przez Skarżącego w zażaleniu jest bezzasadna. Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (sygn. I OPS 13/13, dostęp: CBOSA). Nie można zatem uznać, że odrzucenie skargi ze względu na niedołączenie odpisu skargi wraz z załącznikami jest brakiem irrelewantnym. W zakresie argumentacji strony dotyczącej wystąpienia braku zawinienia w usunięciu ww. braku formalnego, należy wskazać, że jest to kwestia rozpatrywana przez właściwy sąd administracyjny w toku postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przedmiotowa sprawa dotyczy oceny zasadności odrzucenia skargi przez Sąd I instancji. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.