II GZ 134/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Po 920/19 o odrzuceniu skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 4 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Po 920/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2019 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 450 zł. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z 30 grudnia 2019 r., M. W. został wezwany do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia - wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 12 akt WSA). Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło 7 stycznia 2020 r. W tej sytuacji Sąd I instancji stwierdził, że termin do uiszczenia opłaty upływał 14 stycznia 2020 r., zaś wpis od skargi został uiszczony 20 stycznia 2020 r., a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Wobec powyższego WSA - uznając, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), jest bezskuteczna – odrzucił opisaną wyżej skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł M. W., podnosząc, że brak wpłaty w terminie był spowodowany oczywistą pomyłką pracownika, który pomylił daty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie jest sporny i został prawidłowo ustalony przez Sąd I instancji, który dał temu wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Nie ma sporu co do tego, że zarządzeniem z 30 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 920/19, Przewodniczący Wydziału III WSA w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zawierając w wezwaniu stosowne pouczenie co do terminu i trybu dokonania tej czynności, a także konsekwencji zaniechania zadośćuczynienia wezwaniu. W sprawie niekwestionowany jest również fakt uiszczenia wpisu od skargi po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu. W tej sytuacji należy uznać za prawidłowe odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Uiszczenie opłaty od skargi po terminie siedmiodniowym wynikającym z art. 220 § 1 p.p.s.a. trafnie bowiem uznano za bezskuteczne na podstawie art. 85 tej ustawy. Podniesiona w zażaleniu okoliczność, tj. omyłka pracownika dokonującego opłaty co do daty, nie jest okolicznością podważającą prawidłowość orzeczenia o odrzuceniu skargi z uwagi na brak jej opłacenia mimo prawidłowego wezwania do dokonania tej czynności. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.