II GZ 1296/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 332/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie z wniosku A. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Bd 332/16 odrzucił skargę A. K. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia należności przypadającej do zwrotu z tytułui dotacji wykorzystaniej niezgodnie z przeznaczeniem. Za podstawę odrzucenia skargi Sąd przyjął nieuzupełnienie przez skarżącego w terminie jej braku formalnego w zakresie określenia wartości przedmiotu zaskarżenia. A. K. – K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu oraz dokonał czynności poprzez doprecyzowanie skargi. Postanowieniem z dnia 8 września 2016 r. Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. WSA stanął na stanowisku, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bo nie dochował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) A. K. – K. domagała się uchylenia postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 8 września 2016 r. w całości i przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi ewentualnie uchylenia postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi stało się przedmiotem kontroli NSA, zainicjowanej zażaleniem A. K. K. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. o sygn. akt II GZ 1297/16 NSA uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił rozstrzygnięcie WSA w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2016 r., uznając, że skarga A. K. K. już od dnia wniesienia nie zawierała braku formalnego, zarzucanego przez Sąd, więc jej odrzucenie było błędne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie należało uwzględnić, aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w jego treści. NSA stwierdza, że postępowanie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi było bezprzedmiotowe, ponieważ skarga nie zawierała braków formalnych, co zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez sąd kasacyjny postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. o sygn. akt I GSK 1297/16 (publik. w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie powinien być procedowany przez Sąd I instancji. Skoro jednak Sąd I instancji rozpoznał ten wniosek merytorycznie i oddalił go, to rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musiało zostać uchylone przez NSA, z uwzględnieniem zażalenia wniesionego przez skarżącego. Z wymienionych powodów oraz na postawie art. 189 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. NSA uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie przed WSA w Bydgoszczy z wniosku A. K. – K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, przy czym mając na uwadze stanowisko sądu kasacyjnego wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GPS 5/09 (publik. ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz. 40) NSA nie orzekł w oparciu o art. 188 p.p.s.a. dlatego, że uchwała nie miała zastosowania w stanie tej sprawy.