II GZ 117/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 906/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 906/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. P. złożone w sprawie z jego skargi na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia 31 stycznia 2018 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały ustalającej wynik z egzaminu adwokackiego. Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 6 października 2020 r. zażalenie skarżącego, wniesione na postanowienie WSA z dnia 25 czerwca 2020 r., zostało odrzucone z powodu nieuzupełnienia jego braków formalnych. Na to postanowienie skarżący również wniósł zażalenie. Zarządzeniem z dnia 29 października 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia braków formalnych tego zażalenia, poprzez nadesłanie jego jednego odpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono stronie w dniu 17 listopada 2020 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 24 listopada 2020 r. nadał pismo zatytułowane "Zążalenie", które nie było tożsame z treścią złożonego do sądu zażalenia z dnia 19 października 2020 r. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucił wniesione zażalenie, mając na uwadze treść przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W motywach zaskarżonego postanowienia WSA stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 listopada 2020 r., jednakże do dnia wydania tego postanowienia brak formalny zażalenia w postaci jego odpisu nie został uzupełniony. W ocenie Sądu, pismo nadane w dniu 24 listopada 2020 r. nie jest odpisem zażalenia z dnia 19 października 2020 r. z uwagi na jego odmienną treść od znajdującego się w aktach sprawy oryginału. Odpis oznacza bowiem kopię lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu. Uzupełnienia braku formalnego zażalenia nie stanowi zatem przedłożenie jako jego odpisu innego pisma, którego treść tylko częściowo jest zbieżna z treścią zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P., domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie i oburzenie u strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie wskazać należy na treść art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Jak wynika z analizy akt sprawy strona skarżąca, składając zażalenie z dnia 19 października 2020 r., wymogowi temu uchybiła, w związku z czym została wezwana do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego zażalenia. Nie ulega wątpliwości, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w postaci braku jednego jego odpisu, do nadesłania którego go wezwano. Wezwanie do uzupełnienia wskazanego braku formalnego doręczono skarżącemu w dniu 17 listopada 2020 r., o czym świadczy podpis oraz data widniejące na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta akt sądowych – nr 134). Wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin na dokonanie wskazanej czynności procesowej upływał zatem, jak słusznie wskazał Sąd I instancji z dniem 24 listopada 2020 r. We wskazanym terminie skarżący wprawdzie przesłał pismo (vide: karty akt sądowych – nr 136 i 137), jednakże nadesłane pismo nie stanowiło odpisu wniesionego przez stronę zażalenia. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, nadesłane pismo nie było identycznej treści jak wniesione w dniu 19 października 2020 r. zażalenie. Istotą odpisu jest zaś odwzorowanie pełnej treści składanego pisma. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest zatem każdy jego dalszy egzemplarz zgodny w swej treści z oryginałem. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że odpis wniesionego środka zaskarżenia podlega doręczeniu pozostałym stronom (uczestnikom postępowania), którzy mają prawo uzyskać pełną wiedzę o jego treści i zawartych w nim zarzutach (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 606/20). Za prawidłowe należało zatem uznać stanowisko Sądu I instancji, iż nadesłanie pisma zbliżonego treściowo do wniesionego zażalenia, jednakże nie tożsamego z nim, nie mogło zostać uznane za prawidłowe wykonanie obowiązku nadesłania odpisu wniesionego zażalenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedstawionym stanie sprawy zażalenie, którego braku formalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji zasadnie odrzucił, albowiem zobligowany był do tego treścią art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że /.../ sąd odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, zaś z zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie Sądu z dnia 3 listopada 2020 r. (karta akt sądowych – nr 132), wykonujące zarządzenie z dnia 29 października 2020 r. wzywające do uzupełnienia braku formalnego zażalenia było jasne, czytelne, a jego wykonanie nie wymagało specjalistycznej wiedzy prawniczej. Sąd I instancji, wskazując w treści wezwania, że zwraca się o nadesłanie jednego odpisu zażalenia z dnia 19 października 2020 r., precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym zażalenie jest obarczone oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżący będzie musiał się liczyć w przypadku niewykonania wezwania. W takim stanie sprawy Sąd I instancji zażalenie wniesione w przedmiotowej sprawie zasadnie odrzucił. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jego braku formalnego, jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.