II GZ 114/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 120/20 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 120/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek R. P. (dalej skarżący) o wyłączenie referendarza sądowego Arkadiusza Koziarskiego. W ocenie Sądu podniesione przez skarżącego argumenty nie wypełniają dyspozycji przepisu art. 18 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), co skutkowałoby wyłączeniem referendarza sądowego od orzekania w sprawie z mocy samej ustawy. Nie stanowią one również wystarczającej przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia referendarza sądowego, stosownie do treści art. 19 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a. W szczególności nie jest wystarczającą przesłanką wyłączenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności referendarza sądowego, a tym bardziej braku wykształcenia. Przyczyny wyłączenia muszą zawsze mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę konkretnych okolicznościach faktycznych uprawdopodobniających zasadność wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 24 § 1 p.p.s.a. przepisy dotyczące wyłączenia sędziego stosuje się odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego (referendarza sądowego) na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia referendarza sądowego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez referendarza sądowego, którego wniosek dotyczy, o czym stanowi art. 22 § 2 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a. W tej sprawie referendarz sądowy, którego wyłączenia domaga się skarżący, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 § 1 lub art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania w sprawie. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Złożony wniosek o wyłączenie referendarza sądowego nie zawiera argumentacji, która podważyłaby wiarygodność oświadczenia referendarza sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do referendarza sądowego i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu pierwszej instancji należy podzielić. W zażaleniu skarżący nie podniósł żadnych okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd pierwszej instancji stanowiska. Tak samo z analizy akt sprawy nie wynikają okoliczności przemawiające za wyłączeniem referendarza sądowego od podejmowania czynności z zakresu ochrony prawnej w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.