II GZ 113/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2879/25 w przedmiocie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 25 czerwca 2025 r. nr EA-b-1170/982/25 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na broń palną do celów łowieckich postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2879/25, odrzucił skargę [...] (skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 25 czerwca 2025 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów łowieckich. Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Zarządzeniem z dnia 12 września 2025 r. Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie (pkt VII ppkt a) wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do zastępowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 października 2025 r., natomiast w dniu 9 października 2025 r. (data nadania przesyłki) pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo procesowe niezawierające daty ani miejscowości, w której je sporządzono. Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), Sąd I instancji wskazał, że choć brak formalny skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego został uzupełniony w terminie, a pełnomocnictwo obejmuje swoim zakresem reprezentację skarżącego przed sądami administracyjnymi, to z uwagi na niezamieszczenie daty oraz miejscowości, w której sporządzono pełnomocnictwo, nie można uznać, iż obejmowało ono swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi, tj. 13 sierpnia 2025 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj.: a) art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, w której w zakreślonym terminie zostało złożone pełnomocnictwo zgodnie z wezwaniem (do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi); b) art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne niezastosowanie i niewezwanie bezpośrednio strony do uzupełnienia braków formalnych skargi skutkujące jej przedwczesnym i nieuprawnionym odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., a także pozbawieniem strony możliwości działania i prawa do sądu wynikającego z art. 45 Konstytucji i prowadzącym do nieważności postępowania z przyczyny wskazanej w art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, niezależnie od oceny zasadności argumentów podniesionych przez skarżącego. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek jest traktowany przez ustawodawcę jako obowiązek formalnoprocesowy związany z wymogami formalnymi pism procesowych (w tym skargi), gdyż zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak dołączenia do pisma (w tym skargi) oryginału pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest zatem brakiem formalnym samego pisma procesowego i podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie wezwania do usunięcia ww. braku formalnego lub przedłożenie wadliwego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu w terminie siedmiu dni skutkuje pozostawieniem pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (np. w przypadku skargi – pismo to podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie sporne okazało się zagadnienie, czy i w jakim zakresie na oryginale pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi będącemu adwokatem konieczne jest zamieszczenie dodatkowych danych dotyczących daty oraz miejsca jego sporządzenia. O ile bowiem w przepisach ustaw korporacyjnych dotyczących podmiotów świadczących profesjonalnie usługi prawne (zob. np. art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze) wyraźnie zastrzeżono, że poświadczenie odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami (np. ustaw procesowych co do pełnomocnictw procesowych) powinno zawierać podpis upoważnionego podmiotu (np. adwokata), datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, a na żądanie – również godzinę dokonania czynności, o tyle przepisy ustaw procesowych (w tym p.p.s.a.) nie przewidują wśród warunków ważności i skuteczności prawnej dokumentów pełnomocnictw procesowych wymogów w zakresie zamieszczenia w ich treści daty lub miejsca sporządzenia. W związku z powyższym prawidłowo przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, że zamieszczenie w treści dokumentu pełnomocnictwa procesowego danych dotyczących daty lub miejsca sporządzenia co do zasady nie ma znaczenia prawnego dla oceny jego ważności lub skuteczności prawnoprocesowej tak na gruncie postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2026 r., sygn. akt II GZ 32/26; wyrok NSA z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 2133/18; wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2123/11; postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 270/06). Trzeba ponadto pamiętać, że nie można utożsamiać samego udzielenia umocowania procesowego z jego pisemnym udokumentowaniem (por. postanowienie SN z dnia 10 lipca 2003 r., sygn. akt III CZP 54/03), a skoro pisemny akt pełnomocnictwa nie musi zawierać daty jego sporządzenia, to brak daty sporządzenia pełnomocnictwa nie stanowi braku formalnego pisma procesowego, którego pełnomocnictwo jest formalnym i obligatoryjnym załącznikiem (por. postanowienie SN z dnia 16 marca 2006 r., sygn. akt III SZ 1/06). W tym stanie rzeczy, wobec błędnej wykładni i wadliwego zastosowania przepisów art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. ----------------------- 2