II GZ 1120/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1120/16 w sprawie zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 719/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich bez rozpoznania postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. oddalił zażalenie M. S. na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez skarżącego skargi na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powołanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego "odnośnie próśb, które wnosił". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeśli sąd nie orzekła o całości skargi (żądania) albo nie zamieścił w wyroku (postanowieniu) dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W rozpoznawanej prawie skarżący powołanym pismem domagał się uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego przedmiotem kontroli było zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Orzeczenie Naczelnego Sadu Administracyjnego dotyczyło stwierdzenia zasadności żądania przez Sąd I instancji wpisu od wniesionego przez stronę środka zaskarżenia oraz prawidłowości ustalenia jego wysokości w zależności od przedmiotu sprawy lub czynności procesowej wywołującej konieczności poniesienia przez stronę postępowania kosztów sądowych – pisma wszczynające postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Sąd odwoławczy dokonując kontroli zarządzenia dotyczącego kosztów sądowych, wywołanej zażaleniem strony, w istocie stwierdza prawidłowość takiego zarządzenia bądź jego wadliwość, a więc odpowiednio oddala zażalenie na zarządzenie lub uchyla zaskarżone zarządzenie. Wobec tego, skoro postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2016 r., to tym samym stwierdził jego niewadliwość. Nie było wobec tego jakichkolwiek podstaw prawnych do rozważania innych "próśb" skarżącego sformułowanych tak w zażaleniu jak i poprzednich pismach składanych w sprawie. Zauważyć przy tym należy, że żadne z pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy, nie zawiera skonkretyzowanych żądań w ramach "próśb", o których mowa w rozpoznawanym wniosku, zaś enigmatyczna treść uzasadnień nie pozwala w sposób klarowny stwierdzić, czego owe "prośby" dokładnie dotyczą. Jedynie pierwsze zdanie uzasadnienia wniosku sugeruje, że chodzić może o szeroko rozumiane koszta. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.