II GZ 107/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 303/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie.

I Postanowieniem z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 303/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił skargę A. K. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 kwietnia 2022 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca nadała elektronicznie skargę za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 16 października 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia, ponieważ przesyłkę z decyzją organu doręczono skarżącej przez pełnoletniego domownika w dniu 28 kwietnia 2022 r. W ocenie Sądu z akt administracyjnych wynikało, że o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi została doręczona skarżącej w dniu 28 kwietnia 2022 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał z dniem 30 maja 2022 r. (uwzględniając postanowienia art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżąca natomiast nadała elektronicznie skargę za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 16 października 2022 r. W tak zakreślonym stanie sprawy wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji dokonał oceny dopuszczalności wniesionej skargi i w sposób prawidłowy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. Uzupełniając powyższe stwierdzić należy, ze doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2023 r., ponieważ, choć w pierwszej części uzasadnienia Sąd trafnie podał, że decyzja z dnia 20 kwietnia 2022 r. doręczona została skarżącej w dniu 28 kwietnia 2022 r., to jednak w rozważaniach prawnych Sąd błędnie podał, że do odbioru adresowanej do skarżącej przesyłki zawierającej skarżoną przez nią w niniejszym postępowaniu decyzję doszło w dniu 20 kwietnia 2022 r. Powyższe jednak nie doprowadziło do wadliwego wskazania przez Sąd terminu do wniesienia skargi. Sąd prawidłowo podał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2022 r., które odebrane zostało w dniu 28 kwietnia 2022 r., upływał z dniem 30 maja 2022 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.