II GZ 1057/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 4201/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 4201/14 odrzucił wniosek B. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę wniesioną przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca pismem z dnia 27 listopada 2015 r. złożyła zażalenie, w którym wniosła m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 11 maja 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w złożonym z zachowaniem ustawowego terminu zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2015 r. Wobec powyższego, złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, gdyż brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności (art. 86 § 1 p.p.s.a.), co wynika z faktu dokonania czynność w terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez błędna interpretację i ocenę stanu faktycznego poprzez stwierdzenie Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy został wniesiony jako niedopuszczalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy był niedopuszczalny. Należy wskazać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany na każdym etapie postępowania, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa bowiem terminu w jakim ten wniosek powinien zostać złożony, wskazując jedynie w art. 243 § 1, iż strona może złożyć taki wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Należy również wskazać, że strona nie traci możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, to prawidłowo przez Sąd I instancji został odrzucony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.