II GZ 103/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1366/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr DZP-II.613.26.2020 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 25 kwietnia 2022 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1366/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "ppsa"), odrzucił skargę R. P. (dalej zwanego "skarżącym") na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z 27 kwietnia 2020 r. (nr DZP-II.613.26.2020) w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego wobec nieuiszczenia wpisu. W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że zarządzeniem z 15 marca 2022 r. – po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (VI SPP/Wa 120/20, następnie VI SPP/Wa 194/20 – zwrot akt z NSA 4 marca 2022 r.) – skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu do rąk własnych, na adres wskazany w skardze, 3 kwietnia 2022 r. (z.p.o. k. 18). Z uwagi na to, że wpis nie został uiszczony (według stanu na 22 kwietnia 2022 r.), WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA. Wniósł m.in. o uchylenie tego orzeczenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie skarżący był zatem zobligowany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przy czym z obowiązku tego nie został zwolniony na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego mu prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa) - wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy nie został uwzględniony. Wobec tego słusznie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało wykonane pismem z 23 marca 2022 r., które doręczono skarżącemu 3 kwietnia 2022 r. Skarżący nie uiścił jednak wpisu od skargi. W takiej sytuacji WSA prawidłowo uznał, że w sprawie należy zastosować art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie bowiem z tym przepisem, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.