II GZ 101/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 85/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z 6 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 85/18 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.) wezwał W.P. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] października 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej cyt. jako: rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.), w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przewodniczący Wydziału jednocześnie pouczył skarżącego o trybie i terminie zaskarżenia zarządzenia oraz możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący pismem z 19 listopada 2018 r. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie oraz wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał na trudną sytuację materialną oraz fakt, że utrzymuje się wyłącznie z emerytury. W dalszej części zażalenia przedstawił argumentację na uzasadnienie wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu podnosząc skomplikowany charakter sprawy objętej zaskarżoną decyzją SKO w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone zarządzenie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Przepis art. 230 p.p.s.a. przewiduje, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, Sąd wzywa skarżącego, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, co z kolei wynika z § 3 art. 220 p.p.s.a. Wezwanie powinno zawierać stosowne pouczenia co do prawa i terminu zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest opisana wyżej decyzja SKO w Łodzi z [...] października 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W objętym zażaleniem zarządzeniu prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. w wysokości 200 zł. W rozpoznawanej sprawie podstawą uiszczenia wpisu powinien być § 2 ust. 5 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Jak wskazuje się w orzecznictwie, w sprawach dotyczących między innymi decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności decyzji – bez względu na przedmiot sprawy – pobiera się wpis stały, w oparciu o przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2011 r. o sygn. akt II FZ 759/11, to postanowienie oraz inne cytowane w uzasadnieniu są dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo wskazano zatem kwotę wpisu, jednak błędnie podano w podstawie prawnej § 2 ust. 6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. (przewidujący, że w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł), zamiast § 2 ust. 5 tego rozporządzenia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa i wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w przewidzianej przepisem prawa wysokości, omyłkowo jedynie wskazując ust. 6, a nie ust. 5 cytowanego § 2 rozporządzenia. Błąd ten nie miał jednak wpływu na wynik postępowania, skoro wysokość wpisu ustalono prawidłowo (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2018 r. o sygn. akt I GZ 433/18). Podkreślić również należy, że w postępowaniu zażaleniowym od zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu Naczelny Sąd Administracyjny może wyłącznie badać okoliczności związane z opłatą, której zarządzenie dotyczy i samym zarządzeniem. Skarżący we wniesionym zażaleniu wskazywał na argumenty dotyczące trudnej sytuacji materialnej oraz skomplikowanej natury rozpoznawanej sprawy, co nie mogło być w niniejszym postępowaniu uwzględnione. Okoliczności te mogłyby mieć znaczenie dla rozstrzygniecie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na marginesie należy wskazać, że postanowieniem z 3 kwietnia 2019 r. o sygn. akt III SA/Łd 85/18, skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, natomiast nie uwzględniono wniosku skarżącego zawartego w piśmie z 19 listopada 2018 r. w pozostałym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ skarżący nie sformułował w rozpoznawanym w tej sprawie zażaleniu żadnych zarzutów dotyczących objętego zażaleniem zarządzenia i nie wskazał okoliczności, które jego zdaniem świadczą o niezgodności z prawem tego zarządzenia, należy uznać, że nie doszło do skutecznego zakwestionowania jego legalności. Z tego powodu zasadne było oddalenie zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO w Łodzi w wysokości 200 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.