II GSK 924/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 481/16 w sprawie ze skarg M. G. i R. G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia 15 lutego 2016 r., nr 400000-IAGW.8720.841.2015.MZ w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry; z dnia 27 lipca 2016 r., nr 400000-IAGW.8720.39.2016.AS.MZB w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r. oddalił skargi R. G. i M. G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia 15 lutego 2016 r. i z dnia 27 lipca 2016 r., w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skargą kasacyjną R. G. i M. G. zaskarżyli w całości wyrok Sądu I instancji. Pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r., pełnomocnik skarżących kasacyjnie, cofnął skargę kasacyjną w imieniu R. G. wnosząc o umorzenie postępowania sądowego i zwrot całego uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Pełnomocnik poinformowała również, że skarżący M. G. zmarł. Okoliczność ta została potwierdzona załączonym do pisma odpisem skróconym aktu zgonu skarżącego kasacyjnie. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. umorzył postępowanie w części obejmującej skargę kasacyjną R. G.. W pozostałej części zawiesił postępowanie do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wywołane skargą kasacyjną M. G., podlega umorzeniu. Jak wskazano na wstępie, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie skargi kasacyjnej M. G. z powoduj jego śmierci. Podstawą prawną powołanego orzeczenia była art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Samo zaś postępowanie kasacyjne podlegało zawieszeniu do czasu zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 oraz art. 128 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie: 1) jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu; 2) w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny; 3) w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. § 2 Umorzenie zawieszonego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powoduje uprawomocnienie się orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższy przepis mocą art. 193 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w postępowaniu toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Analiza akt przedmiotowej sprawy obejmująca okres po wydaniu postanowienia o zawieszeniu niniejszego postępowania wskazuje, że w dniu 11 października 2018 r. stwierdzono brak podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. Następnie zarządzeniem z dnia 8 maja 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie o udzielenie informacji, czy do postępowania objętego skargą kasacyjną zgłosili się następcy prawni skarżącego kasacyjnie. W odpowiedzi organ poinformował, że nie stwierdzono zgłoszenia się następców prawnych po zmarłym skarżącym kasacyjnie. Kolejne przeprowadzone badania wystąpienia przesłanek do podjęcia zawieszonego postępowania skutkowały zarządzeniami z dnia 19 czerwca 2020 r., dnia 18 lutego 2021 r., dnia 3 września 2021 r., z dnia 31 marca 2022 r. oraz z dnia 7 lipca 2023 r., którymi stwierdzono brak podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. W takim stanie faktycznym sprawy, gdzie od chwili powzięcia przez Naczelny Sąd Admiracyjny wiedzy o śmierci wnoszącego skargę kasacyjną i wydania postanowienia zawieszającego toczące się postępowanie sądowe – w dniu 19 czerwca 2018 r. upłynął okres pięciu lat, w trakcie którego do zawisłego postępowania nie zgłosili się następcy prawni kasatora, nie zostali oni wskazani, ani nie został ustanowiony kurator, wypełniona została przesłanka, o której mowa w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a., obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłyną z dniem 19 czerwca 2023 r. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w związku z art. 131 zdanie pierwsze oraz art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.