II GSK 885/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Z. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 662/17 w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 7 grudnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Kr 662/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA) oddalił skargę Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: Dyrektor IAS) z [...] maja 2017 r., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z [...] lutego 2017 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Po złożeniu skargi kasacyjnej od tego wyroku, skarżący (reprezentowany przez adwokata) w piśmie z 29 czerwca 2018 r. wniósł o wstrzymanie wykonania wydanych w sprawie decyzji. Stwierdził, że ma 73 lata i cierpi na nowotwór złośliwy z przerzutami. Dodał, że w czasie, gdy nie przebywa w szpitalu, w zasadzie nie wstaje z łóżka, pozostając pod całodobową opieką małżonki. Zaznaczył, że już [...] sierpnia 2016 r. zlikwidował działalność gospodarczą. Oświadczył, że: 1) wraz z żoną utrzymuje się z emerytur, 2) nie ma żadnych oszczędności, gdyż wszystkie środki finansowe przeznacza na pokrycie kosztów leczenia, 3) nie ma perspektyw na uzyskanie jakichkolwiek dochodów, 4) wraz z żoną posiada wspólny dom pochodzący z lat 90. oraz samochodu osobowe (z 1992 r. i z 2007 r.). Stwierdził, że konieczność wykonania decyzji wyrządziłaby znaczne szkody przede wszystkim na jego zdrowiu, a także sytuacji finansowej jego rodziny. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący załączył kopie szesnastu dokumentów, w tym: badania histopatologicznego, kart informacyjnych z leczenia szpitalnego, pisma z hospicjum, PIT-40A i PIT-36, dowodów rejestracyjnych, księgi wieczystej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: ppsa) ustawodawca określił, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. W takim przypadku sąd powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący uprawdopodobnił okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Sytuacja majątkowa (w tym wysokość dochodów skarżącego i jego małżonki - w 2017 r. łącznie 36 645 zł z tytułu emerytur i działalności gospodarczej prowadzonej przez małżonkę) i zdrowotna (choroba nowotworowa) skarżącego opisana i udokumentowana w powyższym wniosku wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji (czyli wyegzekwowanie kwoty 24 000 zł) może wywołać skutki (w postaci pozbawienia skarżącego środków na kontynuację leczenia), które byłyby trudne do odwrócenia w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Wobec tego zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, ponieważ - co do zasady - równoznaczne w skutkach prawnych jest orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji Dyrektora IAS. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji. PG