II GSK 864/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. P. Spółka z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1131/18 w sprawie ze skargi D. P. Spółka z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 3 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wywozu lub zbycia produktów leczniczych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z dnia 18 października 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. P. Spółka z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 3 kwietnia 2018 r., w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wywozu lub zbycia produktów leczniczych. Skargą kasacyjną D. P. Spółka z o.o. w W. zaskarżył wyrok Sądu I instancji w całości. W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjny ujawniono okoliczność, że w stosunku do skarżącej kasacyjnie spółki toczy się postępowanie likwidacyjne. Naczelny Sąd Administracyjna zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których sprawa sądowoadministracyjna definitywnie nie może być kontynuowana. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W rozpoznawanej sprawie bezprzedmiotowość postępowania jest następstwem przyczyn podmiotowych, co wynika z informacji nadesłanej w piśmie z dnia 20 czerwca 2022 r. przez likwidatora spółki oraz pisma Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział KRS. Z powołanych pism i postanowienia wymienionego Sądu Rejonowego, wynika, że w dniu 5 maja 2022 r. wykreślono skarżącą kasacyjnie spółkę z Krajowego Rejestru Sądowego, zaś rzeczony wpis w Rejestrze uprawomocnił się z dniem 14 maja 2022 r. Wskazania wobec powyższego wymaga, że wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego skutkuje ostatecznym ustaniem jej bytu prawnego. Z tą chwilą traci ona osobowość prawną i przestaje być podmiotem praw i obowiązków. Traci zatem zdolność sądową i zdolność procesową. Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej (art. 25 § 1 oraz art. 28 § 1 p.p.s.a.) są zaliczane do tzw. przesłanek procesowych, które sąd bierze pod uwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. W przypadku wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, będącego skutkiem jej likwidacji, nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć aktywa i pasywa spółki. Konsekwencją zaistnienia w postępowaniu sądowym definitywnego braku następcy prawnego strony jest umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob.m.in. postanowienie NSA z 19 października 2018 r., sygn. akt I FSK 49/17). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.