II GSK 555/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. w M., F. R. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. w M., F. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2841/22 w sprawie ze skargi J. w M., F. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2022 r. nr DPP-TPZ-0272-2/2022 w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 2841/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. w M., F. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2022 r. nr DPP-TPZ-0272-2/2022 w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. W skardze kasacyjnej skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżąca spółka wniosła o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, aż do prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podała, że w sprawie niewątpliwie dochodzi do niebezpieczeństwa w postaci wyrządzenia jej niepowetowanej szkody, która natomiast będzie miała wręcz nieodwracalne skutki w postaci konieczności zamknięcia jej działalności w Polsce. Nie ma zdaniem Skarżącej wątpliwości, że zaistniały ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, aż do wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjna organ administracji przedstawił swoje stanowisko dotyczące wniosku Skarżącej, wskazując, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. np. postanowienia NSA z dnia: 26 marca 2024 r., sygn. akt. I GZ 321/24; 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11; 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Odnosząc się do złożonego wraz ze skargą kasacyjną wniosku należy stwierdzić, że nie zawiera on argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak już wyżej wspomniano, wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący tego nie uprawdopodobnił, gdyż nie uzasadnił wniosku, który przez to jest lakoniczny i nie tworzy podstaw do jego merytorycznego rozpoznania. Skarżący ograniczył się bowiem tylko i wyłącznie do twierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność zamknięcia działalności w Polsce. Podkreślić należy, że skarżący już bezskutecznie wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarówno w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2022 r. sygn. V SA/Wa 1441/22 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2022 r. sygn. III OZ 682/22 wyraźnie wskazano, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być uzasadniony z odniesieniem się do konkretnych okoliczności, których ocena wskazuje na ryzyko wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. W świetle przedstawionych argumentów, nie było podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnienia wymaga również, że nieuwzględnienie żądania strony o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności nie uniemożliwia złożenia ponownie takiego wniosku i udzielenia ochrony tymczasowej, o ile zaktualizują się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. do wykazania których zobowiązany jest wnioskodawca. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.