II GSK 510/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2895/23 w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2895/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: "p.p.s.a.") oddalił skargę R. R. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2023 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Od powyższego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną, w której wniósł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżący wyjaśnił, że natychmiastowa wykonalność decyzji z dnia [...] stycznia 2023 r. wiązałaby się z tragicznymi skutkami dla jego rodziny, której jest jedynym żywicielem. Skarżący podał, że w przypadku utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji straci on pracę, w konsekwencji czego utraci jedyne źródło dochodu. Skutkiem powyższego, jak wyjaśnił skarżący, będzie utrata przez niego płynności finansowej oraz wzrost jego zadłużenia z uwagi dla brak terminowej spłaty rat zaciągniętego kredytu. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony na etapie kasacyjnym mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Co do zasady, zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Sąd jest zatem uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co zasługuje na szczególne podkreślenie w tej sprawie, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zobligowana uprawdopodobnić, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, sąd administracyjny nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie, do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedstawił, jakim dysponuje majątkiem, jak również jakie ponosi wydatki. Do rozpoznawanego wniosku nie dołączono żadnych dokumentów wskazujących na aktualny stan majątkowy skarżącego. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego popartej odpowiednią dokumentacją nie była zatem możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być nie tylko odpowiednio uzasadniony, ale na jego poparcie wnioskujący powinien przedstawić dokumentacje, które uzasadniłyby twierdzenia zawarte we wniesionej przez skarżącego skardze kasacyjnej. Przeprowadzona przez Naczelny Sad Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie okoliczności mających związek ze złożonym wnioskiem, nie dała zatem uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia strony nie są wystarczające do uznania, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.