II GSK 300/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E.C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2243/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2243/08 odrzucił skargę E.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że pełnomocnik E.C., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 października 2008 r. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 14 listopada 2008 r., a termin do usunięcia powyższego braku upłynął w dniu 21 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej również jako p.p.s.a., gdyż pełnomocnik skarżącego przesłał żądane pełnomocnictwo w dniu 24 listopada 2008 r. , w więc z uchybieniem 7-dniowego terminu, zakreślonego w art. 49 § 1 p.p.s.a. Od powyższego postanowienia E.C. złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył przedmiotowe orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo uzupełnienia jej braków w terminie. Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci: załączonej oryginalnej koperty, w której doręczono pełnomocnikowi skarżącego wezwanie z dnia 12 listopada 2008 r. oraz załączonego oryginalnego wezwania z dnia 12 listopada 2008r. – na okoliczność, że wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 listopada 2008 r.; odpisu książki korespondencji przychodzącej, na okoliczność, że przedmiotowe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 listopada 2008 r.; oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego na okoliczność, że przesyłka polecona o wskazanym numerze została doręczona adresatowi w dniu 17 listopada 2008 r. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej stwierdził, że przesyłka została doręczona w dniu 17 listopada 2008 r. Data (14 listopada 2008 r.) znajdująca się na zwrotce została omyłkowo naniesiona przez pracownika kancelarii. Podniósł, że przedmiotowa przesyłka została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 listopada 2008 r., musiałaby zostać zatem doręczona następnego dnia, co sprzeczne jest z doświadczeniem życiowym. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zważywszy, iż w niniejszej sprawie nie występowała nieważność postępowania w ujęciu art. 183 § 2 p.p.s.a., odnieść się należało do sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów. Wobec oparcia skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. kluczowymi dla rozstrzygnięcia sprawy są ustalenia faktyczne dotyczące daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Kwestia doręczeń pism, z którymi ustawa łączy skutki procesowe, jest zagadnieniem szczególnie newralgicznym, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. Potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym zakresie jest zatem niewątpliwa. Należy zauważyć, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż Sąd pierwszej instancji za bezsporne przyjął, na podstawie daty widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki przez pełnomocnika skarżącego, że zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 listopada 2008 r. Wprawdzie pocztowy dowód potwierdzenia odbioru pisma jest dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania, iż data na nim wskazana jest datą, w której rzeczywiście przesyłka dotarła do adresata. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, że dowód taki w postępowaniu sądowoadministracyjnym może zostać przez stronę podważony i obalony przeciwdowodem (art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 252 k.p.c.). Skarga kasacyjna i wnioski w niej zawarte zmierzają właśnie do podważenia dowodu w postaci zwrotnego poświadczenia odbioru opatrzonego datą doręczenia przedmiotowego wezwania Sądu. W ocenie NSA okoliczności podane w skardze kasacyjnej prowadzą do stwierdzenia, że istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego celem ustalenia daty doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków. Pełnomocnik zwracał uwagę, że doręczenie przesyłki pocztowej w terminie 1 dnia od jej nadania jest sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, przedstawił odpis z książki korespondencji przychodzącej do jego kancelarii, w którym wskazane jest, że zarządzenie zostało doręczone w dniu 17 listopada 2008 r. Wnioskował też o dopuszczenie dowodu z reklamacji doręczenie spornej przesyłki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszący skargę kasacyjną zdołał w ten sposób uprawdopodobnić, że znajdujący się w aktach sprawy dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi może być skutecznie podważony. Należy też podkreślić, że okoliczność ta z pewnością może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ustalenie bowiem, że uzupełnienie braków formalnych skargi nie nastąpiło po terminie zakreślonym w zarządzeniu Przewodniczącego, wykluczy możliwość odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wypada nadto podnieść, iż okoliczności powoływane przez stronę w wniesionym środku odwoławczym nie mogły być wcześniej przez nią zgłoszone, z uwagi na regulację zawartą w art. 58 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym odrzucenie skargi nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zatem bez udziału strony. Wobec ujawnionych na tym etapie postępowania wątpliwości co do daty doręczenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału koniecznym jest podjęcie działań zmierzających do jednoznacznego wyjaśnienia tej kwestii z uwzględnieniem wnioskowanych przez stronę dowodów. Zasada dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego popiera przy tym zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.