II GSK 2245/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 202e r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 317/22 w sprawie ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 13 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 317/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 13 czerwca 2022 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła A. W., wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji. Wskazał, że w wyniku wykonania decyzji spowoduje u Skarżącego znaczne obciążenie finansowe, którego osoba o wyjątkowo niskich dochodach, borykająca się przewlekłą chorobą nie jest w stanie udźwignąć. Egzekucja wymierzonej kary spowoduje tak diametralne pogorszenie się sytuacji finansowej Skarżącego, i nie będzie go już stać na zakup niezbędnych lekarstw, a co za tym idzie będzie miało bezpośrednie przełożenie na stan jego zdrowia. Egzekucja tej kwoty wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku Skarżącego, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla Skarżącego, jak osób pozostających na jego utrzymaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a."). Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że z wnioskowego charakteru powyższej instytucji wynika, że wnioskodawca powinien w taki sposób wykazać okoliczności sprawy, aby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji może skutkować podanymi powyżej konsekwencjami (np. postanowienia NSA z: 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11; 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 90/20). Wobec tego warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (decyzji) w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. musi odnosić się zatem do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. np. postanowienia NSA z: 1 marca 2019 r., sygn. akt I OZ 174/19; 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 856/19). Strona powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające złożenie samego wniosku z przytoczeniem w jego uzasadnieniu w sposób lapidarny okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (np. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt II FZ 102/20). Sąd musi bowiem dysponować wyczerpująco wykazanymi, wiarygodnymi faktami pozwalającymi na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy podkreślić – stanowi wyjątek od zasady wykonalności zaskarżonych decyzji. Przyjęcie za wiarygodne ogólnikowych twierdzeń stron oznaczałoby w praktyce, że każda osoba fizyczna lub prawna mogłaby skutecznie starać się o wstrzymanie zaskarżonego aktu bez względu na faktyczne okoliczności sprawy (np. postanowienia NSA z: 23 marca 2020 r., sygn. akt II FZ 131/20; 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 882/19). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący nie podjął jednak próby szerszego wyjaśnienia, w jaki sposób wykonanie spornej decyzji może odnieść takie skutki oraz nie dołączył żadnej dokumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uniemożliwiło to Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uwzględnienie wniosku. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zaistniały przesłanki do zastosowania wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., i orzekł jak w sentencji postanowienia.